Lezersrecensie
Voor als je het dagelijks leven wilt meemaken op momenten dat je eigen dagelijkse leven niet voldoende is
Het bracht me gewoon weer kalmte en rust, precies zoals Aziatische schrijvers vaak bij me doen. Het verhaal is diep maar verloopt traag, met uitstapjes naar momenten die wij soms zelfs als ietwat vreemd zouden kunnen ervaren (ik denk dan aan het hele “ik hou van je”-moment - gewoon omdat het met wat Hollywood-glamour waarschijnlijk een hele andere kant was opgegaan). Het pakt eigenlijk simpelweg het dagelijks leven van de hoofdrolspeler, en het is aan jou of jij je erin kan verliezen.
Overigens snap ik de kritiekpunten wel; het verhaal is niet bepaald lang te noemen, met de introductie van veel karakters, en een duidelijke shift van Takako in de tweede helft, die ervoor zorgt dat het niet meer op dezelfde manier focust op de boekwinkel. Maar het werkt voor mij wel. Je ziet namelijk precies de groei in Takako komen, en welke mensen daarvoor hebben gezorgd - hoe klein of groot hun bijdrage ook was. En daarna hoe Takako met haar nieuwe levenslessen weer haar oom kan helpen.
Het enige punt waarop ik een beetje afhaakte was met de komst van Momoko. In eerste instantie wist ik niet zo goed wat ik met haar aan moest en van haar moest vinden. Ik vond haar maar vreemd, terwijl het verhaal me vertelde dat ze ooit zo geweldig moest zijn geweest. Maar niet alleen besefte ik later dat ik juist daardoor haarfijn werd meegenomen in de emoties die Takako en haar oom hadden, ik kwam ook tot de conclusie dat ik waarschijnlijk een heel Westerse-gedachtegang op nahield. Ik weet niet of het klopt, dus ik zal voorzichtig zijn met de uitspraak, maar ik bedoel meer dat ik geen Nederlander of Belg ken die zo met haar problemen zou omgaan - of überhaupt zo met Takako. Ik denk niet dat ik hetzelfde gedrag zelfs zo snel in boeken van hier zou lezen. Maar dat betekent niet dat het niet realistisch kan zijn - ik ben het gewoon niet gewend. En dat maakt lezen juist zo wonderlijk: ik kom in allemaal nieuwe werelden terecht die niet de mijne zijn.
Overigens snap ik de kritiekpunten wel; het verhaal is niet bepaald lang te noemen, met de introductie van veel karakters, en een duidelijke shift van Takako in de tweede helft, die ervoor zorgt dat het niet meer op dezelfde manier focust op de boekwinkel. Maar het werkt voor mij wel. Je ziet namelijk precies de groei in Takako komen, en welke mensen daarvoor hebben gezorgd - hoe klein of groot hun bijdrage ook was. En daarna hoe Takako met haar nieuwe levenslessen weer haar oom kan helpen.
Het enige punt waarop ik een beetje afhaakte was met de komst van Momoko. In eerste instantie wist ik niet zo goed wat ik met haar aan moest en van haar moest vinden. Ik vond haar maar vreemd, terwijl het verhaal me vertelde dat ze ooit zo geweldig moest zijn geweest. Maar niet alleen besefte ik later dat ik juist daardoor haarfijn werd meegenomen in de emoties die Takako en haar oom hadden, ik kwam ook tot de conclusie dat ik waarschijnlijk een heel Westerse-gedachtegang op nahield. Ik weet niet of het klopt, dus ik zal voorzichtig zijn met de uitspraak, maar ik bedoel meer dat ik geen Nederlander of Belg ken die zo met haar problemen zou omgaan - of überhaupt zo met Takako. Ik denk niet dat ik hetzelfde gedrag zelfs zo snel in boeken van hier zou lezen. Maar dat betekent niet dat het niet realistisch kan zijn - ik ben het gewoon niet gewend. En dat maakt lezen juist zo wonderlijk: ik kom in allemaal nieuwe werelden terecht die niet de mijne zijn.
1
Reageer op deze recensie
