kankermutsjes. Saskia neemt je mee in de hoogtepunten en de diepe, diepe dalen van die K* ziekte die Kanker heet

Saskia Maaskant is een Nederlandse jeugdboekenschrijfster. Haar boek Meerminnen verdrinken niet werd in 2021 genomineerd voor de Thea Beckmanprijs. Een uur nadat ze dat hoorde belde haar arts, niet om haar te feliciteren maar om te vertellen dat ze ziek was. Ze bleek Hodgkin te hebben. Tijdens haar behandeltraject schreef ze stukjes op social media met een humoristische inslag. Die werden zo gewaardeerd dat er nu een boek is verschenen. Bijna iedereen heeft kanker/

“ Zie deze verhalenbundel als een bundel chocolaatjes en neem er telkens eentje, - als je het bij eentje kunt houden.

Het boek begint met een aantal personages die in het boek onder een schuilnaam (of koosnaampje) vermeld worden en die ondertussen overleden zijn. Een goed begin. Het is gewoon een ziekte waar mensen aan dood gaan en zij verdienen een mooie plek voor in het boek.
Saskia Maaskant laat duidelijk zien dat er, als alle zekerheden wegallen dat je terugvalt op gewoontes en rituelen. Bekende geluiden zijn een steunpilaar als je moet wachten op een nieuwe dag in het ziekenhuis. Ze kan dus heel erg boos worden als de bliebliep van hety scanapparaat niet werkt.
Ze vertelt over de gezelligheid en de kameraadschap met de verschillende medepatiënten in de huiskamer en de ongezelligheid en de koude omgeving van een harnas tijdens de radiotherapie.
Het vooruitdenken tijdens een gesprek wat bij Saskia duidelijk wordt weergegeven is een heel herkenbaar punt. Het lukt haar zelfs om met een chemobrein een stuk te schrijven waarin ze verwoordt hoe het chemobrein werkt.
Het is meeleven met haar hoe een taxirit in combinatie met een chemobrein een mindf*ck kan zijn.

Een behandeltraject is continu keuzes maken, wel haren afknippen of niet, wel een koude kap om je hoofd of juist niet, en dat maakt alles samen met de treffende teksten en woorden een emotionele rollercoaster die voor de lezer letter voor letter te voelen is.
Het is bijzonder dat ze laat weten hoe de mensen reageren op haar stukjes op social media.

Dit is toch een boek vol tranen van verdriet vanwege het gedicht De grote oceaan en lachkriebels met tranen vanwege de kankermutsjes. Saskia neemt je mee in de hoogtepunten en de diepe, diepe dalen van die K* ziekte die Kanker heet.

Ze bedenkt gelukkig ook leuke woorden met een K. en geeft hiermee een positieve draai aan het verhaal. Even ademhalen en doorlezen.

Het heeft even geduurd voor ik al deze “chocolaatjes” gelezen had, het lag niet aan de schrijfstijl van Saskia maar aan datgene dat ik zelf nog moest verwerken rondom deze ziekte. Gelukkig nooit zelf meegemaakt maar, om in dezelfde woorden als Saskia te zeggen, die K ziekte menig familielid of client van mij heeft getroffen en daarmee mij ook. Vandaar dat de titel Bijna iedereen heeft kanker echt helemaal klopt.