Hoe twee verhalen samenkomen…..en tot iets moois kunnen leiden.

Luncia groeit op in het vooroorlogse Polen als de Tweede wereldoorlog uitbreekt, ze is dan vijf jaar oud en we volgen haar en haar ouders in hun strijd om deze gruwelijke periode te overleven. Ze wonen in de Getto en duiken onder. Een leven in angst. Als dan de bevrijding komt voelen ze zich opgelucht dat de oorlog voorbij is en willen met name haar ouders verder, het liefst zo ver mogelijk van hun oude woonplaats waar het nog niet veilig is.
Ze zwerven Europa door van kamp naar kamp en komen uiteindelijk in Amerika uit. Daar wonen de enige familieleden die ze na de oorlog nog hebben. De volwassenen nemen beslissingen voor Luncia en vergeten dat ze door alle ervaringen geen kind meer is. Haar naam wordt veranderd en hun verleden uitgewist. Hier mag ze niets vertellen over wat ze mee heeft gemaakt en ondanks dat herinneringen en trauma’s regelmatig terugkomen probeert Ruth haar leven weer op te pakken. Ze kan er alleen niet echt van genieten.

“misschien houdt iets je tegen om hiervan te genieten, misschien denk je dat dit weer van je wordt afgepakt.”

Tijdens de oorlog heeft ze een bijzondere jongen ontmoet en nu schrijft ze brieven naar hem terwijl hij in een volgende oorlog vecht. Zij begrijpen elkaar en delen dat ook met de wereld om hun heen. Hun verhaal moet verteld worden.

Dit verhaal is heel bijzonder, ik heb heel veel boeken gelezen over de Tweede Wereldoorlog maar kon steeds weinig vinden over de periode erna. Hoe verging het de Joden nadat ze uit hun schuilkelders waren gekropen, hoe gingen ze om met het niet terug kunnen naar hun huizen, niet terugvinden van dierbaren en wanneer verdween hun angst? Door het lezen van dit boek krijg je een veel beter beeld over deze tijd na de oorlog.
Ruth haalt de grote wereld naar binnen door dit boek, ze maakt het klein en persoonlijk en aangrijpend.
Het is echt verteld vanuit de belevingswereld van een kind van ongeveer 11 jaar. En soms zo nuchter en beschrijvend alsof Ruth echt haar verhaal verteld heeft zonder zich te verliezen in emoties.

Iedereen wil verder en alles vergeten maar de zwerftocht door Europa en de reis naar Amerika maakt duidelijk dat het niet zo werkt. Heel mooi hoe het verhaal van Jack, die de hoofdpersoon was in het waargebeurde verhaal “De jongen die 10 concentratiekampen overleefde.” In dit verhaal gevlochten wordt. Het boek wordt afgesloten met enkele foto’s waardoor dit verhaal nog meer binnenkomt.
Een ontroerend verhaal voor de tiener en hun ouders die meer willen weten over wat er na de Tweede Wereldoorlog gebeurde