Mooi afsluitend deel van een bijzondere serie.

Tussen 1860 en 1994 werden meer dan honderdduizend kinderen van Groot Brittannie naar Canada verscheept om te werken als contractarbeiders, met name op de vele boerderijen. Deze kinderen kwamen uit kindertehuizen en er werd verondersteld dat ze wezen waren, Ze werden hier niet altijd goed behandeld, eerder gebruikt, misbruikt en mishandeld.
Toen Susan Anne Mason, zelf woonachtig in Canada, dit hoorde besloot ze hier een boek over de schrijven. Dat maakt dat dit deel van De oversteekserie een extra laagje krijgt. Quinten hoort namelijk dat zijn broertjes en zusje hetzelfde is overkomen, hun moeder leeft echter nog en is erg ziek. Ze vraagt Quinten om het gezin weer compleet te maken en de graaf waar Quinten voor werkt wil zijn nichtje door hem laten terughalen uit Canada.
Onderweg naar Canada ontmoet Quinten enkele oude bekenden en ook hij komt bij mevrouw Chamberlain en dominee Burke. Zij spelen in dit afsluitende deel ook een grotere rol.

De zoektocht van Quinten, de uitdagingen en nieuwe gevoelens die hij tegenkomt en de keuzes die hij en de andere hoofdpersonen maken worden nooit genomen zonder gebed of goed gesprek met elkaar en dominee Burke.

“Mijn ervaring is dat we het beste eerlijk kunnen zijn tegen de mensen die dicht bij ons staan. Dan doet God de rest.”

Na het lezen van de vorige twee delen kun je alleen maar nieuwsgierig zijn naar wat Susan Anne Mason weer bedacht heeft. Uiteraard staat in dit deel de vriendschap van de mensen die elkaar op de boot hebben gevonden een beetje centraal . Een enkele keer kom je de medereizigers nog tegen maar ze spelen geen cruciale rol in het verhaal.
Dat doet mevr Chamberlain wel, zij is de eigenaresse van het pension waar mensen, vooral immigranten tot rust komen. We leren in deel haar verhaal ook kennen.
De kleurrijke beschrijving van de wereld van toen, problemen die op hun pad komen en relaties die de mensen aangaan maken dat je je echt kunt onderdompelen in het verhaal. Er komen hier meer waargebeurde, schrijnende geschiedenisfeiten rondom armoe en uitbuiting aan de orde.
Dat problemen niet gelijk opgelost worden en vaak tijd en overleg kosten is een meerwaarde voor het verhaal en maakt dat je bijna twijfelt of het fictie is.

Wat ik ook bijzonder vind is dat Susan Anne Mason de verhalen van de broertjes van Quinten die slecht behandeld werden en zijn zusje die wel een goede ervaring had beschrijft om zo meerdere kanten van de gebeurtenissen weer te geven en niet alles over een kam te scheren.

Een heel mooi compleet afsluitend deel van deze mooie serie. Goed los te lezen maar dat zou jammer zijn. Een fictieve historische roman met meer aandacht voor bepaalde historische gebeurtenissen dan in de vorige delen