mooie autobiografie van een zoon van een hoofdwachtmeester in de tweede wereldoorlog

Joop Boersma vertelt in dit boek over zijn jeugd en dan met name de laatste 2 oorlogsjaren. Vanwege het werk van zijn vader verhuist het gezin meerdere keren. De laatste keer naar Friesland waar zijn vader hoofdwachtmeester wordt. Er vinden razzia’s plaats en onderduikers worden verraden en daar tussen zit de politie.
“Als ze dienstopdrachten weigerden uit te voeren worden ze gefusilleerd of afgevoerd.” En daarna vervangen door een Schalkhaarder; dat zijn agenten die door de Duitsers zijn opgeleid.
De angst is groot en de reacties uit de omgeving zijn niet mals. Willem, Joops vader is echter wel actief in het verzet maar ook heel voorzichtig en uiterlijk neutraal. Deze neutrale houding wordt hem na de oorlog erg kwalijk genomen met grote gevolgen voor zowel het verdere leven van Willem als de rest van zijn gezin.
Joop Boersma kan schrijven, ik heb ook genoten van zijn vorige boek die net als dit boek een uitspraak van zijn ouders als titel heeft meegekregen.
Het boek bestaat voor een groot gedeelte uit kleine verhalen en alledaagse gebeurtenissen die heel mooi illustreren hoe het leven toen was voor een oudste zoon in een gezin in deze tijd.
Daarnaast probeert hij duidelijk te maken in welke spagaat de politie zat tijdens de tweede wereldoorlog, En de effecten voor de rest van het gezin.
Het verhaal wordt afgewisseld door mooie gedichten die soms meer lijken te zeggen dan het verhaal. Het hele plaatje is compleet, eerlijk en passend bij de tijd geschreven. Een mooi boek om zelf te lezen en dat zeker in geschiedenislessen op school gebruikt zou kunnen worden.