Blauwe Plekken

Allereerst wat een heftig verhaal is dit! Helaas is dit een verhaal wat nog steeds werkelijkheid kan zijn.

Anke de Vries heeft een fijne schrijfstijl, ook al is het boek al wat ouder (1992) kun je het nog steeds volgen en blijft het tijdloos. Hoe de personages worden neergezet is op een erg realistische manier waardoor ik het gevoel kreeg dat ik het ook echt voor mij kon zien wat er gebeurde en de heftigheid.

Ik zou het boek dat ook zeker aanbevelen om te lezen, maar hou er wel rekening mee dat het een heftig boek is.

Flaptekst:
Op school is Judith stil en teruggetrokken. Thuis probeert ze het haar moeder zoveel mogelijk naar de zin te maken en te helpen met de verzorging van haar kleine broertje, maar toch wordt haar moeder vaak boos. Dan slaat ze Judith, soms zo erg dat ze onder de blauwe plekken zit. Op school durft Judith niets te vertellen, tot ze vriend raakt met haar klasgenootje Michiel. Bij hem thuis ziet ze dat het ook anders kan. Met haar moeder gaat het nodig. Ze wordt nog sneller boos dan vroeger en slaat haar steeds vaker. Judith is wanhopig en weet niet meer wat ze moet doen.

Algemene beoordeling: 4,5 ster