Mooie oorlogsroman

Dit is een mooie en ontroerende oorlogsroman die gedeeltelijk gebaseerd is op het leven van de grootouders van schrijfster Karin Driegen. Dit boek vertelt het verhaal van een gezin dat leeft in Groningen ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. De moeder Minnie is een Duitse vrouw en haar Nederlandse man Douwe zit bij het verzet. Ze hebben samen vier kinderen waarvan de oudste zoon ondergedoken zit. Dit boek geeft heel goed de strijd weer van dit koppel/gezin in deze verschrikkelijk tijd. Een rode draad in het verhaal is het innerlijke conflict dat Minnie steeds met zich meedraagt: Duitsland is niet enkel haar thuisland het is ook de vijand.
Het boek leest vlot en het is interessant om te lezen doordat de hoofdstukken afwisselend geschreven zijn vanuit het perspectief van Minnie of van Douwe. Het boek bestaat eigenlijk uit twee delen. Deel 1 is het verhaal dat zich afspeelt tijdens de oorlog. Deel 2 is het verhaal dat zich afspeelt 20 jaar later. In dit deel is het verhaal geschreven vanuit het perspectief van oma Minnie.
Er was 1 zin in het verhaal dat me erg opviel en zal bijblijven: Ze kunnen je alles afnemen maar ze kunnen niet bij je herinneringen. En die zijn goud waard!