De Club Der Buitenbeentjes

Stefanie Sybens was tot een tijdje terug voor mij een nog onbekende naam. Maar door het enthousiasme van medeboekenwurm Bookaddictnl op instagram, werd ik meteen nieuwsgierig naar de boeken van Stefanie. Dus toen ik zag dat uitgeverij Hamley Books de vertaling van The Alliance of Outcasts ging uitgeven stond ik te springen om deel te nemen aan de blogtour. En yes ik heb gewoon de kans gekregen! Hartelijk dank daarvoor Hamley Books. En in ruil daarvoor geef ik vandaag mijn eerlijke recensie en leeservaring.

Synopsis:
Een zomerkamp… om je normaal te maken?! Als Maddie alweer een angstaanval op school heeft, besluit haar moeder dat het genoeg is geweest. Ze stuurt haar naar Camp Mind - de ultieme remedie tegen angst. Daar ontmoet ze haar nieuwe beste vriendin Lily en potentieel vriendje Alex. Voor een keer lijkt het leven best goed te gaan... Tot ze het verleden van het kamp ontdekken. Samen gaan ze op een emotioneel avontuur om uit te zoeken hoe ze zichzelf kunnen zijn in een wereld die hen constant probeert te veranderen.

Ik moet bekennen dat ik hoge verwachtingen had van dit boek. Gezien het onderwerp en het enthousiasme van andere lezers dacht ik: dit wordt een 5 sterren boek. Ik kon dan ook niet wachten om te beginnen met lezen.
Stefanie schrijft met vlotte pen en als lezer wordt je meteen meegenomen in het verhaal. Hoofdpersonage Maddie wordt ook sterk neergezet. Ze is een echte tiener: naast haar angsten waar ze mee worstelt lees je ook hoe ze omgaat met gevoelens van verliefdheid, het erbij willen horen en een beetje willen rebelleren.
Maddie en haar negatieve gedachten wisten bij mij wel een snaar te raken. Het voelde zo herkenbaar hoe die negatieve gedachten de boel kunnen overnemen, alsof je hoofd wordt gekaapt, en dat je daar dan soms moeilijk uit kunt stappen. Mijn complimenten naar Stefanie Sybens voor hoe zij dit geschreven heeft.
Wat ik graag in het verhaal nog meer had willen zien – en daarvoor had het boek wat mij betreft gerust wat langer mogen zijn – is meer van de therapie die Maddie krijgt. Nu blijft het vooral bij een paar korte gesprekken met Maddie. Ik had graag meer gezien van de begeleiding die Maddie krijgt. Sommige momenten mochten van mij wat langer doorgaan of meer worden uitgediept. Bijvoorbeeld het gesprek van Julie en Maddie richting het einde van hoofdstuk 8. Dat eindigde voor mijn gevoel op een soort cliffhanger. Ik was benieuwd hoe dit gesprek tussen Julie en Maddie verder de diepte in zou gaan wat Maddie’s angsten betreft en de oorzaak van haar gedrag uit dat hoofdstuk.
Daarnaast had ik het ook mooi gevonden als er wat meer was ingezoomd op prominente bij-personages zoals Lilly, Oliver en Alex. Van Lily en haar worsteling zien we het meest, maar ook dat komt pas in de tweede helft van het boek meer naar voren. Maar dit verhaal speelt zich niet voor niets af op een vakantiekamp voor jongeren met heftige problematiek. Tegelijkertijd snap ik het ook wel. De Club Der Buitenbeentjes is Maddie’s verhaal en haar verhaal wordt mooi stap voor stap uit de doeken gedaan. Haar verleden, hoe haar angsten en problematiek zich uiten en de hulp die ze nu krijgt in dit kamp.
Ondanks de bovenstaande punten vond ik dus De Club Der Buitenbeentjes een mooi verhaal. En het heeft me nieuwsgierig gemaakt naar het origineel: The Alliance of Outcasts. Ik wil dat ook graag lezen om te zien hoe mijn leeservaring dan is. Daar zal dus in de toekomst nog een recensie van komen.

Niet alleen vanwege het verhaal wil ik The Alliance of Outcasts lezen. Het heeft ook te maken met de exacte tekst die op papier staat. Voor het eerst bij een vertaald boek vielen mij veel zaken op die mijns inziens gecorrigeerd hadden kunnen worden. Normaal als er een foutje in een boek staat, ben ik niet van het uitvoerig aanhalen hiervan. Maar omdat ik regelmatig op iets stuitte, heb ik toch besloten dit mee te nemen in deze recensie. Hierbij wil ik extra benadrukken dat het om mijn leeservaring en mijn observaties gaat.
De Club Der Buitenbeentjes een boek dat vertaald is uit het Engels, en voor mijn gevoel waren sommige stukken te letterlijk vertaald. Dit is een voorbeeld van zo’n stuk tekst (blz. 39 uit hoofdstuk 2):
‘Ik ben nog niet klaar om naar bed te gaan,’ zei ze terwijl ze de fles uit haar zak haalde. ‘Wil je dit misschien afmaken?’ ‘Je leest mijn gedachten.’
Dit stuk loopt niet lekker, leest niet lekker. Persoonlijk vond ik dit lezen als iets dat rechtstreeks uit Google Translate komt. Dit en vergelijkbare stukjes zorgden ervoor dat ik op die momenten uit het verhaal werd gehaald.

Ik weet niet hoe de vertaling en redactie van De Club Der Buitenbeentjes exact is verlopen, maar voor mijn gevoel hadden er best wat fouten uitgefilterd kunnen worden. Zo zaten er wat spellingfouten in. En het viel me ook op dat er veel herhaling in het boek zat. Soms had dit te makek met de angsten van Maddie en dat kan ik volledig begrijpen. Maar ook bijvoorbeeld op blz 201 en blz 202 waarbij het heel kort na elkaar gaat over de wereld onder ogen komen. De soms te letterlijke herhalingen haalden mij ook uit het verhaal.
Deze zaken die me zijn opgevallen, maken me wel nieuwsgierig naar het origineel en hoe dat op papier staat.

Eind conclusie
De Club Der Buitenbeentjes is een boek waar ik dus met hoge verwachtingen ben ingestapt. Daar ben ik me weldegelijk van bewust. Maar het verhaal vond ik mooi. Miste ik wat elementen? Ja, maar dat is mijn persoonlijke leeservaring. De Club Der Buitenbeentjes is een boek dat ik vanwege het verhaal zeker zal aanraden, met name als het onderwerp mentale gezondheid iets is waar je meer over wilt lezen.
Maar het is ook een boek waarin me het een en ander opviel dat voor mijn gevoel gecorrigeerd had kunnen worden. Hierdoor vind ik het wel lastig om het boek te beoordelen.
Zoals ik al aangaf in mijn recensie, wil ik dus het origineel gaan lezen. Zo kan ik een compleet beeld van het verhaal vormen én van het werk van Stefanie Sybens.