Het kleine straatje met het grote hart

We zijn aan het eind gekomen van de Valerie Lane serie. Het Kleine Straatje Met Het Grote Hart is het zesde en laatste deel van deze feelgood serie van Manuela Inusa. Net als de vorige delen, mocht ik ook dit boek weer lezen en recenseren, samen met mijn mede-ambassadeurs. Hartelijk dank uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar en de kans om mee te mogen doen met de blogtours.

"De afgelopen drie jaar is er veel gebeurd in Valerie Lane. Laurie, de eigenaresse van de theewinkel, heeft een tweede kindje gekregen, chocolatier Keira is getrouwd en Orchid is haar grote liefde gevolgd. Maar hoewel niet iedereen meer in de buurt is en er veel is veranderd, heerst er nog steeds tevredenheid in het kleine straatje in het hart van Oxford. Maar dan gebeurt er iets wat niemand had verwacht, en komen de vrouwen van Valerie Lane weer samen om de wens van een dierbare vriendin te vervullen."

Het Kleine Straatje Met Het Grote Hart weet je weer meteen mee te voeren naar dit fijne winkelstraatje in Oxford. Het verhaal leest weer super vlot. Complimenten ook voor vertaler Marion Hardoar die dit boek van Manuela Inusa goed heeft vertaald.

Waar in de andere boeken, telkens één winkeleigenaresse centraal stond, was er in dit boek juist ruimte voor iedereen die iets met Valerie Lane te maken heeft. En dan bedoel ik ook echt IEDEREEN. Elk personage dat de revue is gepasseerd in boek 1 t/m 5, komt even aan bod en we lezen hoe het met hen gaat. De bijdragen van al deze personages zijn wel gevormd rondom een gebeurtenis die veel impact heeft op heel Valerie Lane, maar tijdens het lezen heb ik vooral een overdaad aan personages ervaren. En juist omdat iedereen aan bod moest komen, voelde alles in het verhaal snel wat oppervlakkig en vluchtig aan.

Door deze andere opzet van Het Kleine Straatje Met Het Grote Hart (drie jaar later en niet één centraal personage, maar iedereens verhaal vertellen) kreeg ik het gevoel een epiloog in boekvorm te lezen. En helaas zijn epilogen en ik vaker geen match dan wel. Naar mijn mening hebben epilogen vaak een hoog roze-bril gehalte: alles moet netjes worden afgerond en iedereen is gelukkig aan het eind. Voor mij voelt dat vaak als onrealistisch en te veel van het goede. Bij feelgood hoort natuurlijk wel een beetje, maar bij Het Kleine Straatje Met Het Grote Hart ging die roze bril op geen enkel moment af en daar stoorde ik me tijdens het lezen steeds meer aan. Elk personage had een ontzettend gelukkig leven, met de perfecte relatie en vaak met een gezin. En als het leven voor een bepaald personage nog niet perfect was, dan werd het dat wel gedurende het boek.

Het Kleine Straatje Met Het Grote Hart bleek helaas niet het boek voor mij. Het krijgt van mij 2 sterren. Toch ben ik blij dat ik kennis heb mogen maken met deze feelgood serie. Binnen de Valerie Lane serie is er voor elke feelgood lezer wat wils en iedereen heeft weer zijn eigen favoriete boek en personage(s).