Voor de laatste keer op de thee bij de Bridgertons

Om een of andere reden heb ik dit boek, na het lezen van het zevende boek, links laten liggen en ik vond het wel eens tijd om de Bridgerton serie officeel uit te lezen. En dat is met Een man van stand tot een vermakelijk einde gekomen.

Ik ben groot fan van de tv serie en Gregory is een personage die wel steeds meer schermtijd krijgt, maar nog wel gevormd moet worden en een mysterie blijft. Het maakte me nieuwsgierig naar zijn liefdesverhaal. Zou zijn liefdesverhaal zich ook zo ontplooien als bij zijn broers en zussen?

Ik vind Lucy echt heel erg leuk! Ik ben nu al benieuwd wie haar tegen die tijd gaat spelen! Ze komt op voor de mensen van wie ze houdt en ze heeft af en toe geen filter in haar gedachtes. Ik heb af en toe gruwelijk om haar moeten lachen. Zoals ik al zei, was het heel leuk om Gregory's liefdesverhaal te kunnen lezen. Je leerde hem heel goed kennen. Je werd echt meegetrokken in zijn gedachten en in de keuzes die hij maakte. Ik wilde hem alleen af en toe een subtiele stomp verkopen. De beste man had soms een bord van 30 cm voor zijn hoofd en zag niet wat er al de hele tijd voor hem stond. Als 'liefde maakt blind' een naam zou hebben, zou het Gregory Bridgerton zijn.

Het boek is weer precies zo geschreven zoals ik van Julia Quinn gewend ben. Ondanks het af en toe ouderwetse woordgebruik, vlieg je er vrij makkelijk doorheen. Ik vind alleen dat ze wat lange hoofdstukken er op na houdt, maar dat is ook een persoonlijke mening.

Het was weer fijn om bij een van mijn favoriete boekenfamilies te zijn. Maar ik baal wel dat ik het laatste boek nu uit heb...

Ik sla normaal altijd de epiloog over, maar dat heb ik nu dus niet gedaan en daar had ik geen spijt van. Laten we het erop houden dat het huwelijk van Gregory en Lucy heel vruchtbaar was!