Aangrijpend

Onlangs zag ik een item op tv wat ging over de moordenaar van Kim Stoker. Reden om het boek eens te lezen. Beter laat dan nooit zullen we maar zeggen. Het is een boek dat goed binnenkomt. De vader van Kim heeft het boek geschreven en daarin laat hij al zijn boosheid, verdriet, teleurstelling naar buiten komen.

Zijn dochter Kim wordt dood aangetroffen in haar flat, vermoord door haar partner. Waarom? Kim zou niet duidelijk genoeg in haar antwoordt geweest zijn. Het is niet voor te stellen van de familie van Kim toen voor de kiezen kreeg. Ja je leest het, maar toch. Je voelt hun machteloosheid. Het ongeloof over wat de dader zegt, of juist niet zegt. Hoe de dader met alle zorg omringt wordt en het slachtoffer en de nabestaanden als oud vuil behandeld worden onder andere door het rechtssysteem in Nederland. Je mond valt er spontaan van open.

Rob Stoker beschrijft het allemaal heel open en daardoor voel je de pijn en het verdriet. Door het boek te lezen begin je toch echt wel te twijfelen aan het Nederlandse rechtssysteem. We roepen hier altijd dat we het zo goed voor elkaar hebben. Ja voor sommigen die met de zwaarste vergrijpen en lichtjes vanaf komen, terwijl slachtoffers een nabestaanden levenslang hebben en alles verliezen of dreigen te verliezen.

Het komt inderdaad allemaal erg rauw over. De rauwe werkelijkheid van een familie die gebroken is door het verlies van hun dochter. Dit is weer zo een boek wat eigenlijk helemaal niet zou moeten bestaan.