Niks bijzonders

Een boek waar op voorhand al veel werd gezegd.. niet alleen het boek Harry en Meghan lijken al jaren het nieuws te beheersen. Als royalliefhebber was en ben ik daar wel klaar mee. Echter, als je zegt een Royalboekenblog te zijn, dan moet je met een open geest ook boeken lezen waar je eigenlijk niet zo veel mee hebt. Of beter gezegd bang dat je nog meer gefrustreerd raakt rond het gedoe van Harry en Meghan. Het werd dus tijd om ” Reserve” van Prins Harry te gaan lezen. Of het gelukt is om het met een open geest te lezen? Dat laat ik aan jullie over…

De hoofdstukken zijn kort en dat maakt dat er vele van zijn, beetje teveel…Het boek is opgesplitst in 3 delen, elk met ongeveer 50-90 hoofdstukken. En dat in een boek van iets meer dan 500 pagina’s. Het boek was soms wat onthullend, maar soms ook wel eens frustrerend. Harry spaart niemand en wijst daar waar anderen het verkeerd hebben gedaan. Althans in zijn eigen ogen. Harry slaagt er echter niet in een kritische blik op zijn eigen handelen toe te passen. Hoewel hij klinkt alsof hij zich slecht voelt voor zijn misstappen, schrijft hij ze volledig toe aan zijn opvoeding..Ik zou enkele voorbeelden kunnen noemen, maar dat is voor wie het boek nog moet lezen niet prettig.

Voor een groot gedeelte in het boek komt Harry over als een jaloers, verwende man, die er moeite mee heeft altijd in de schaduw van zijn broer te staan. Tevens een man die getekend is door het op jonge leeftijd verliezen van zijn moeder en dat nooit op een goede manier heeft kunnen verwerken. Wat dan ook opvalt in het boek zijn de liters drank, drugs en lachgas wat voorbij komt…. Dat zou lichamelijk gezien toch ook gevolgen moeten hebben…

Harry praat in het boek veel over hoe geweldig ze zijn, maar wat hebben ze eigenlijk gedaan? Niet veel. Het enige wat we tegenkomen is modder gooien naar zijn familie. Zeker de pers is niet altijd goed voor Harry geweest, maar je “vlucht” met je gezin vanwege de opdringerige pers… Maar toch zoek je dan zelf de pers en aandacht weer op… ja dan lijk je meteen de kern van Harry en zijn verhaal te hebben.. Aandacht, of beter gezegd de aandacht wegtrekken van de activiteiten van Koning Charles, Koningin Gemalin Camilla en de prins en prinses of Wales. Precies datgene waarvan hij de bovengenoemde personen van beschuldigd.

Het ontbreekt Harry en zijn GW aan vermogen om er daadwerkelijk een meeslepend, samenhangend verhaal te schrijven. Over het algemeen was het interessant, sommige gedeeltes kun je de reactie van Harry waarderen ( behandeling en handelen van de pers), maar het zou beter zijn geweest met meer zelfreflectie. Maar met iemand die de inhoud grammaticaal controleerde ( Meghan lezen we in het dankwoord), is dat uiteraard niet het geval.

Het boek is ondanks de genoemde punten goed leesbaar, maar wel langdradig. Zoals de technische uitleg van zijn tijd in het leger. Zeer zelden een foto in het boek. Harry zegt in de interviews rond de pr van dit boek dat het niet zijn bedoeling was of is zijn familie schade te berokkenen en dat hij op een verzoening hoopt. Lijkt me uitgesloten als je zo met jou “waarheid” je familie door het slijk haalt. Harry heeft het vaak over zijn privacy wat geschonden zou zijn.. Tja wat doe je nu zelf dan Harry? De privacy van je familie schenden.

Is het boek schokkend? Nee! Is het onthullend? Nee niet echt. Wie zit er nu te wachten op het verhaal van een bevroren lichaamsdeel en de behandeling er van….Het overmatige drankgebruik, niet echt een voorbeeld.. Na het lezen van zijn verhaal kan ik alleen maar stellen dat Harry getraumatiseerd is, vol jaloezie naar zijn broer zit, en getrouwd met een vrouw die er niet van houdt de tweede viool te spelen, maar in de schijnwerpers wil staan, kost wat kost, en Harry ziet het niet, verblind door de liefde. Het verhaal wat hij nu verteld is namelijk totaal anders dan dat hij vroeger in eerdere interviews zei over zijn broer, schoonzus, vader en stiefmoeder…. Duidelijk de hand van zijn vrouw…Jammer dat Harry denkt dat het zo moet…