Storm, maar soms ook anders

Met dank aan “de club voor echte lezers” heb ik het boek Ontij van Tomás González mogen lezen. Dit is het eerste boek dat ik van hem lees

Ontij speelt zich af aan de Colombiaanse kust waar een vader met zijn twee zonen Javier en Mario (een tweeling) een hotel runt, Zeestrand genaamd. Bij dit hotel behoren ook een aantal strandhuisjes. In een van deze strandhuisjes woont de moeder van de tweeling, die door de vader is ingeruild voor een jongere vrouw, waarmee hij samen een dochtertje heeft.

Een van de redenen waarom de vader de moeder heeft verlaten, is omdat zij stemmen hoort en in het verhaal worden wij ook meegenomen hoe ze hiermee omgaat en wat zij hoort. Van jongs af aan is de band tussen de tweeling en de moeder sterk en ze houden ook enorm van haar. Dit is heel anders dan met hun vader. Van jongs af aan hebben ze al een hekel aan hun vader en dat is wederzijds .

Dit komt heel sterk naar voren in het laatste deel van het verhaal. Voor het restaurant van het hotel gaan ze, zoals ze vaker doen, vissen op de oceaan. Dit keer is het anders omdat er heel slecht weer op komst is met harde winden en gevaarlijke onweersbuien. De waarschuwingen, die zelfs de professionele vissers niet uit doen varen, worden door de vader in de wind geslagen en ze varen dus toch uit. De reis verloopt eerst zonder problemen onder een mooie blauwe hemel, tot dat het nacht is en de zee heel ruw wordt en de vader overboord slaat. Wat gaan Javier en Mario doen?........

Ik heb het verhaal met plezier gelezen. Het verhaal wordt per uur verteld en zo wordt je meegenomen in de voorbereidingen naar uiteindelijk het ultieme uur. De schrijfstijl vind ik prettig en maakt het verhaal fijn om te lezen.