Een prachtig boek

Laatst mocht ik aanwezig zijn bij een online meet & greet met Eleanor Buchanan over haar boek Opaal. Dit ervaarde ik als heel bijzonder.

Opaal is het eerste deel van de serie Dochters van de oceaan en vanaf de eerste hoofdstukken werd ik direct het verhaal ingezogen. Het verhaal begint met een proloog rond 2800 voor Christus, waarin vier mysterieuze stenen worden geplaatst in Skara, Schotland. Eeuwen later, in 1931, besluit Charles Blackmore deze stenen te verwijderen. Wat voor hem een rationele keuze lijkt, heeft verstrekkende gevolgen voor zijn familie. Zijn vier dochters raken hun thuis kwijt en houden slechts één tastbare herinnering over: een ring, als laatste band met hun moeder.

Het verhaal kent twee verhaallijnen. De eerste volgt Iris, de oudste dochter, en speelt zich af in de jaren dertig van de vorige eeuw. Iris is in het bezit van een ring met opaal. Tijdens haar zoektocht naar haar oom belandt ze in een totaal andere wereld dan ze gewend is, ver weg van haar zussen die ze ontzettend mist. Alles doet ze met één doel: het redden van het huis en daarmee haar zussen.

De tweede verhaallijn speelt zich af in het heden en draait om Roz. Zij verhuist van Australië naar Londen. Roz heeft een oude ring van haar moeder gevonden en voelt zich op een vreemde manier aangetrokken tot een schilderij van vier stenen dat in een etalage staat, alsof het verleden haar probeert te bereiken.

De afwisseling tussen heden en verleden werkt erg sterk. De lijnen komen langzaam samen en wisten mijn nieuwsgierigheid goed vast te houden. De beschrijvingen van Schotland, Londen en Australië zijn sfeervol en beeldend. Het tempo is rustig, maar de schrijfstijl is vlot en prettig, waardoor ik door het verhaal heen vloog.

Al met al is Opaal een verhaal over familie, verlies en de kracht van verbondenheid. Het maakt me vooral nieuwsgierig naar de volgende delen in de serie, want ik ben erg benieuwd naar de verhalen van de andere zussen.
Ga jij deze serie lezen?