Uitzonderlijk debuut

Dit boek laat je even sprakeloos achter nadat je het uit hebt.
Wat een boek, wat een debuut van deze auteur.
Salama werkt als vrijwilliger in het ziekenhuis van Homs ten tijde van de revolutie in Syrië waar zij onophoudelijk gewonde burgers probeert te helpen. Haar familie is ze kwijtgeraakt en na een aanslag ondervind ze zelf de verschrikkingen van PTSS.
Heen en weer geslingerd tussen vluchten en blijven ontmoet ze Kenan en samen proberen ze weer licht en kleuren van hoop te zien. De verwoestingen in hun land dwingen hun om besluiten te nemen en te beseffen dat ze ervoor willen vechten om samen een toekomst te hebben.

Dit is een boek dat mij enorm aangreep, de verschrikkingen van oorlog, de rauwe emoties, het immense verdriet en verlies komen heel goed in dit boek naar voren.
Tussen hoop en verdriet vinden Salama en Kenan sprankjes van geluk. Gaandeweg het verhaal vallen er puzzelstukjes op z'n plaats, zowel bij de lezer als bij Salama en dit grijpt je eigenlijk nog meer aan.
De hoofdstukken zijn allemaal vanuit Salama geschreven, ze zijn niet te lang en blijven je boeien, je wil dat dit verhaal goed afloopt. De omschrijving van de omgeving in Homs komt tot leven door haar ogen en haar gevoelens en gedachten komen mooi tot uiting.
Dit boek is een verdrietige ,harde realiteit die in onze wereld helaas nog altijd speelt. Vechten voor je land en je achtergrond en tegelijkertijd je vast houden aan de liefde en hopen op een betere toekomst.
" Ik weet dat dit moment van geluk als zand in een zandloper weg zal sijpelen, maar ik wil dat elke seconde telt."
Een absolute aanrader!