Een 'gouden ouwe'

Alistair MacLean... een naam die onmiddellijk een belletje deed rinkelen.
Hoewel ik nog nooit een boek van deze man gelezen had, meende ik me te herinneren dat het een zeer goed gesmaakte thriller auteur was.
Toen ik dit boek zag staan in een boekenruilkast dacht ik dus dadelijk een 'gouden ouwe' (jaja, toepasselijk ;-) )gevonden te hebben.

Na een flitsende start liet het boek me echter een beetje op mijn honger zitten. De good-guy had net iets te veel onrealistische handigheidjes nodig om dit verhaal tot een goed eind te brengen. De bad-guy was dan weer irritant naïef en zelfzeker. Het verliep allemaal net iets te makkelijk.

Geen absolute tegenvaller, maar ook geen hoogvlieger, wat mij betreft.