Voldeed niet aan verwachtingen

Dit was een verhaal dat me heel weinig deed.

Nochtans gaat het over een interessante periode uit de geschiedenis, over waargebeurde feiten, volgt het interessante personages.

Het verhaal speelt zich af in de 19de eeuw, in de tijd van de zendelingen die worden uitgestuurd om de inheemse bevolking 'het woord van Jezus te brengen'.
In het verhaal komen de meest spraakmakende gebeurtenissen uit die tijdsperiode (zoals de 'whitman massacre' en de gijzeling van 45 blanken door de Cayuse indianen) slechts zijdelings aan bod.
Het focust vooral op het leven na deze gebeurtenissen. Over hoe Eliza Spalding Warren, overlevende van de gijzeling, deels ten gevolge van PTSS, worstelt om haar leven verder te zetten, het verleden los te laten en gelukkig te zijn.
Je krijgt een mooi beeld van het leven van de zendelingen uit die tijd, de pioniers.

Maar de personages zijn saai, onsympathiek en het is moeilijk een band met ze te krijgen. Hun gedrag lijkt wispelturig en is moeilijk te linken aan hun persoonlijkheid. Uit de epiloog blijkt dat de auteur de personages vorm gaf aan de hand van brieven en getuigenissen van en over de echte personages uit het verleden. Het lijkt erop dat ze er moeite mee had om deze feiten te rijmen met de ziel van de personages die ze creëerde. Hierdoor 'werkte' het verhaal voor mij niet. Het leek allemaal niet logisch, de manier waarop er gereageerd werd, beslissingen die er genomen werden.

Het verhaal miste -wat mij betreft- ook wat duiding bij de gebeurtenissen uit het verleden. Ik begrijp goed dat ervoor gekozen werd om niet te focussen op het bloedbad en de gijzeling en dat de auteur vooral wilde focussen op het leven erna. Maar omdat de belevingswereld van Eliza Spalding Warren zo nauw verband houdt met deze gebeurtenissen, hadden ze toch wel wat duidelijker aan bod mogen komen. Eventueel via een proloog? Of via flahbacks? Ik ben dan niet op zoek naar sensatie, maar vooral naar achtergrondinfo om hetgeen er speelt beter te begrijpen.

Bovendien had ik op basis van de samenvatting een lichtjes anders verhaal verwacht. Volgens de samenvatting zou dit boek moeten gaan over het ontdekken dat je herinneringen soms fout zijn. Eliza zou dit ontdekken wanneer ze geconfronteerd wordt met de dagboeken van haar overleden moeder. Dit aspect van het verhaal kwam niet zo goed naar voren. Hier had ik veel meer van verwacht. Bovendien is het in het verhaal vooral in gesprekken met andere overlevenden dat ze ontdekt dat haar herinneringen fout zijn. De dagboekfragmenten dragen hier niet zo heel veel aan bij. Hierdoor vormden de dagboekfragmenten van de moeder van Eliza die in het boek werden verwerkt geen meerwaarde, integendeel, ze maakten het verhaal eigenlijk alleen maar complexer.