Paul van Loon uit de dertiger jaren

Dit vroege deel van Havank, uit 1936, is nog een schrijf- en stijloefening van Havank. Uitgebreide uitweidingen, tergend traag en vol gekunstelde griezeligheden. De kat wordt met een pistool beschoten, er is door de hele tuin in de sneeuw een gigantisch bloedspoor van de kat te volgen, maar verder horen we er niets over.
Gemaakt griezelig, net als bij Paul van Loon, die hier kennelijk de kunst heeft afgekeken.
Je merkt dat Havank bij deze vroege delen met een schuinoog gekeken heeft naar George Simenon, wiens Jules Maigret ook in die tijd ontstond.
Het is heerlijk oubollig, met wat grappig bedoelde kwinkslagen tussendoor, die nu niet echt leuk zijn.
Maar goed, dit is in het begin van Havanks schrijverscarrière, dus de ontwikkeling komt er aan.