Verontrustende sfeer

Dit boek is een boek dat mij pakt, in jaren niet zulk goed beschreven litteratuur gelezen.
Pas aan het eind, als Mona zelf het inzicht krijgt over wat zij echt wil, als zij zegt: 'Ik wil dit niet meer, denk ik ', is de verontruste sfeer weg, opgelost.
Zoals Griet op de Beeck de persoon van Marcus beschrijft is zo treffend: macho, groot ego en drank & drugs.
Of Marie, die altijd meent dat de wereld om haar draait, een controlfreak.
Als Louis zegt: ' Kom hier, dat ik u kus.' Is dit de essentie, Mona moet naar hem komen, om zich door hem te laten kussen. Wat Mona hierbij voelt en vindt, is hem onverschillig, het draait als 'vanzelfsprekend' om hem.
Gelukkig is het verhaal niet Vernederlandst, zoals Jeroen Brouwers jarenlang voor Manteau heeft gedaan, omwille van de Nederlandse lezers.
Een aanrader met 5 echte sterren.