Moeder Evelyne ziet met lede ogen haar jongste dochter Muis naar Australië vertrekken; de liefde achterna. Het ging snel. Muis ontmoet de aantrekkelijke, flamboyante zakenman Jake, wordt halsoverkop verliefd en vertrekt met hem naar Australië.
Muis’ ouders en haar zus Femke blijven in shock achter door het snelle vertrek, maar gunnen Muis alle liefde van de wereld.

Muis probeert in Australië haar draai te vinden, maar dat valt niet mee. Ook haar moeder probeert krampachtig het gewone leven weer op te pakken. Moeder en dochter hebben weliswaar met regelmaat contact, maar de afstand staat de relatie in de weg. Evelyne voelt dat Muis het moeilijk heeft, maar haar dochter laat niet het achterste van haar tong zien tijdens de lange afstand gesprekken. Tegelijkertijd staat Femke voor een volgende, ingrijpende gebeurtenis in haar leven en zijn Evelyne en haar man Job op zoek naar een ander huis. Slaagt het Muis om haar relatie in het verre Australië te laten slagen en is de band tussen moeder en dochter bestand tegen de afstand? Je leest het in Muis.

“Ik kijk Muis aan en moet, alle goede voornemens ten spijt, toch huilen. Job en Femke klappen hun tranen weg. Muis geeft me een dikke zoen. Ik loop naar Jake en zeg dat ik hoop dat ze samen een mooi avontuur tegemoet gaan. ‘I ‘m sorry. I ‘m sorry,’ stamelt hij, waarmee hij me uiteindelijk weer aan het lachen maakt.”

Met Muis heeft Wammes zichzelf overtroffen en die constatering doet enorm veel plezier. Haar debuutroman Los zand was weliswaar een uiterst plezierig boek, maar daarin koos de auteur voor veiligheid qua onderwerp en constructie. Op basis van de soepele en fijne schrijfstijl, was echter duidelijk dat Wammes tot meer in staat is en dat maakt ze met Muis dubbel en dwars waar. In deze roman zoekt Wammes de diepte en dat veroorzaakt dan ook dat ze raakt met het verhaal over moeder Evelyne en dochter Muis.

“Dan blijft het stil en doet Muis haar naam eer aan. Maar niet zoals wij hem bedoeld hebben. Een heel klein grijs muisje zit er voor me. Doodongelukkig. Het stadium van radeloosheid voorbij. Gelaten en futloos.”

De karakteriseringen van haar personages, met name die van moeder en dochter die centraal staan in het verhaal, zijn raak en als lezer voel je je al snel betrokken bij deze twee vrouwen. Je hoopt zó dat ze elkaar, na de verwijdering, weer terug weten te vinden.

Wat Wammes bovendien uiterst knap heeft gedaan zijn de dialogen. Veel van de opgetekende gesprekken zijn uiteraard die tussen Evelyne en Muis en aangezien die voor een groot deel op afstand –via Skype- plaatsvinden, is het niet gemakkelijk om daar een natuurlijke balans in te vinden. Dat is Wammes echter wel degelijk gelukt en juist die dialogen zijn de kern van het geheel.

Kortom, chapeau voor deze auteur die met Muis een warm, rakend en voor veel vrouwen herkenbaar verhaal heeft afgeleverd.

De auteur
Wammes (1962) is geboren in Enschede. Op haar twintigste verhuist ze naar Gouda, waar ze 25 jaar als secretaresse werkzaam is bij verschillende organisaties. Ze heeft tal van interviews en columns in personeelsbladen en bedrijfsuitgaven geschreven. In 2012 werd haar eerste korte verhaal De Pruimedanten gepubliceerd. Van 2011 tot eind 2014 heeft ze maandelijks een column geschreven in de Krant van Gouda, waarvan er 30 zijn gebundeld in het boekje 'Vrijwilligers met passie'. Haar debuutroman Los Zand verscheen in 2016.

Uitvoering
Uitgeverij Ellessy relax
ISBN: 9789086604340
Paperback

Over Hanneke Tinor-Centi
Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.
http://ht-c-communicatie.nl/

Reacties op: Muis: rakend verhaal over een moeder-dochter relatie

Gesponsorde boeken