Lezersrecensie
Indringende debuutroman vol geheimen en emotie
Met haar debuutroman Geschenk van de zee geeft Julia Kelly direct haar visitekaartje af. Het is vanaf het begin genieten van haar beeldende schrijfstijl waarin ze de mooi uitgewerkte personages tot leven brengt en je mee terug in de tijd neemt naar 1900 naar de kleine Schotse vissersplaats Skerry. Een dorpje vol dorpsroddel en sluimerende geheimen die vanuit verschillende perspectieven geopenbaard worden.
De stadse Dorothy wordt sinds haar komst als schooljuf in het gesloten vissersdorp met argusogen bekeken, behalve door de visser Joseph. Hun ontluikende romance wakkert haatgevoelens aan en wordt wreed verstoord door verkeerde aannames waarna Dorothy zich in een ongelukkig huwelijk stort. Enige lichtpuntje is haar zoontje. Als haar echtgenoot haar verlaat en niet veel later haar zoontje als kleine jongen in zee verdwijnt, stort de wereld van Dorothy in. Als jaren later tijdens een storm een jongen aanspoelt die een opmerkelijke gelijkenis met haar zoon heeft stemt ze ermee in om voor hem te zorgen tot bekend is waar hij vandaan komt en of zijn ouders nog leven.
Door de wisselende tijdlijnen die bijna naadloos in elkaar overlopen en de verschillende perspectieven blijft de spanningsboog hoog en zakt het verhaal nergens in. In een gestage opbouw ontdek je via het perspectief van Dorothy herinneringen uit haar ongelukkige jeugd met een dominante moeder voor wie ze nooit genoeg is geweest. Je kan niet anders dan met haar meeleven als haar hoop op een beter en fijner leven door de roddelende vrouwen bijna direct de grond in wordt geboord. Het is knap hoe Kelly erin slaagt om in eerste instantie je antipathie voor de dorpsbewoners op te wekken, maar het daarna net zo gemakkelijk doet omslaan naar medeleven door ook hùn verhalen te vertellen. Hierdoor kom je te weten komt met welke (soms hartverscheurende) problemen zij moeten omgaan. De komst van de jongen zet een ontwikkeling van onderlinge verbinding en begrip in gang waarbij de harde kantjes van rouw en verdriet worden verzacht en langlopende rancunes vergeven.
Met thema’s als huiselijk geweld, ongewilde kinderloosheid, diepe rouw en onbeantwoorde liefde brengt de auteur diepgang in het verhaal en laat ze haar personages zich ontwikkelen en (leven veranderende) keuzes maken met hoop voor de toekomst.
De uitgever heeft Geschenk van de zee, in de vertaling van Els Franci-Ekeler, in de markt gezet als dé roman van 2026, maar zover zou ik (nog) niet willen gaan omdat het jaar nog maar net begonnen is. Dat neemt niet weg dat het een prachtige en ontroerende roman is dat zeker voor die nominatie in aanmerking gaat komen.
De stadse Dorothy wordt sinds haar komst als schooljuf in het gesloten vissersdorp met argusogen bekeken, behalve door de visser Joseph. Hun ontluikende romance wakkert haatgevoelens aan en wordt wreed verstoord door verkeerde aannames waarna Dorothy zich in een ongelukkig huwelijk stort. Enige lichtpuntje is haar zoontje. Als haar echtgenoot haar verlaat en niet veel later haar zoontje als kleine jongen in zee verdwijnt, stort de wereld van Dorothy in. Als jaren later tijdens een storm een jongen aanspoelt die een opmerkelijke gelijkenis met haar zoon heeft stemt ze ermee in om voor hem te zorgen tot bekend is waar hij vandaan komt en of zijn ouders nog leven.
Door de wisselende tijdlijnen die bijna naadloos in elkaar overlopen en de verschillende perspectieven blijft de spanningsboog hoog en zakt het verhaal nergens in. In een gestage opbouw ontdek je via het perspectief van Dorothy herinneringen uit haar ongelukkige jeugd met een dominante moeder voor wie ze nooit genoeg is geweest. Je kan niet anders dan met haar meeleven als haar hoop op een beter en fijner leven door de roddelende vrouwen bijna direct de grond in wordt geboord. Het is knap hoe Kelly erin slaagt om in eerste instantie je antipathie voor de dorpsbewoners op te wekken, maar het daarna net zo gemakkelijk doet omslaan naar medeleven door ook hùn verhalen te vertellen. Hierdoor kom je te weten komt met welke (soms hartverscheurende) problemen zij moeten omgaan. De komst van de jongen zet een ontwikkeling van onderlinge verbinding en begrip in gang waarbij de harde kantjes van rouw en verdriet worden verzacht en langlopende rancunes vergeven.
Met thema’s als huiselijk geweld, ongewilde kinderloosheid, diepe rouw en onbeantwoorde liefde brengt de auteur diepgang in het verhaal en laat ze haar personages zich ontwikkelen en (leven veranderende) keuzes maken met hoop voor de toekomst.
De uitgever heeft Geschenk van de zee, in de vertaling van Els Franci-Ekeler, in de markt gezet als dé roman van 2026, maar zover zou ik (nog) niet willen gaan omdat het jaar nog maar net begonnen is. Dat neemt niet weg dat het een prachtige en ontroerende roman is dat zeker voor die nominatie in aanmerking gaat komen.
1
Reageer op deze recensie
