Lezersrecensie
Ingetogen emotionele roman over rouw, (moeder)liefde, vasthouden en laten gaan
Nadat ik met veel plezier Rozeke van Guillaume Van der Stighelen had gelezen, was ik zeer benieuwd of zijn nieuwste boek, De aanraking, me net zo zou bevallen. Het antwoord daarop is een volmondig ja! Wat een prachtig, rauw en emotioneel verhaal.
Ik heb genoten van zijn ingetogen, pure schrijfstijl, waarin hij me het gevoelsleven van ik-persoon Marthe intrekt. Ik zat samen met haar verbijsterd aan het bed van haar man Hans, als hij vijf minuten voor zijn euthanasie een geheim opbiecht dat hij beter mee zijn graf in had kunnen nemen. Het zet haar hele leven op zijn kop en maakt haar huwelijk een grote leugen.
Overmand door verwarde gevoelens blijft ze achter met haar haar jongste zoon Robin, die haar er na het zoveelste afkickprogramma tegen beter in van overtuigt dat hij zijn heroïneverslaving onder controle heeft. Via flashbacks geeft de auteur je een kijkje in de ongelukkige jeugd van Marthe met Hans als haar reddende engel. Die rol heeft er mede voor gezorgd dat ze hem de besluitvorming over haar leven en binnen hun huwelijk gaf. Zonder de overheersende aanwezigheid van Hans dringt het tot Marthe door dat ze haar eigen besluiten kan nemen, ook al staan ze lijnrecht tegenover die van Hans. Ze realiseert zich maar al te goed dat de keuze van Robin in het eindplot onvermijdelijk is en dat het enige wat zij kan doen is hem een veilige haven te bieden. De weg naar dit onafwendbare eindplot is indringend beschreven: puur en rauw terwijl moeder en zoon hun diepste gevoelens durven te delen en elkaar zowel mentaal als lichamelijk durven (aan) te raken.
Van der Stighelen verwerkt een scala aan thema’s in het verhaal: rouw, geheimen, euthanasie, drugsverslaving, suïcide, IVF en anorexia. Het tekent het schrijverschap van de auteur dat je nergens het gevoel krijgt dat het teveel of te zwaar aangezet is. Daarbij dringt hij je op geen enkel moment een mening op. Wel zet hij je aan het denken over de thema’s die hij aansnijdt en hoe zijn personages daarmee om gaan.
Met De aanraking heeft Van der Stighelen een emotionele, geloofwaardige en realistische roman afgeleverd die je raakt en een diepe indruk achterlaat.
Ik heb genoten van zijn ingetogen, pure schrijfstijl, waarin hij me het gevoelsleven van ik-persoon Marthe intrekt. Ik zat samen met haar verbijsterd aan het bed van haar man Hans, als hij vijf minuten voor zijn euthanasie een geheim opbiecht dat hij beter mee zijn graf in had kunnen nemen. Het zet haar hele leven op zijn kop en maakt haar huwelijk een grote leugen.
Overmand door verwarde gevoelens blijft ze achter met haar haar jongste zoon Robin, die haar er na het zoveelste afkickprogramma tegen beter in van overtuigt dat hij zijn heroïneverslaving onder controle heeft. Via flashbacks geeft de auteur je een kijkje in de ongelukkige jeugd van Marthe met Hans als haar reddende engel. Die rol heeft er mede voor gezorgd dat ze hem de besluitvorming over haar leven en binnen hun huwelijk gaf. Zonder de overheersende aanwezigheid van Hans dringt het tot Marthe door dat ze haar eigen besluiten kan nemen, ook al staan ze lijnrecht tegenover die van Hans. Ze realiseert zich maar al te goed dat de keuze van Robin in het eindplot onvermijdelijk is en dat het enige wat zij kan doen is hem een veilige haven te bieden. De weg naar dit onafwendbare eindplot is indringend beschreven: puur en rauw terwijl moeder en zoon hun diepste gevoelens durven te delen en elkaar zowel mentaal als lichamelijk durven (aan) te raken.
Van der Stighelen verwerkt een scala aan thema’s in het verhaal: rouw, geheimen, euthanasie, drugsverslaving, suïcide, IVF en anorexia. Het tekent het schrijverschap van de auteur dat je nergens het gevoel krijgt dat het teveel of te zwaar aangezet is. Daarbij dringt hij je op geen enkel moment een mening op. Wel zet hij je aan het denken over de thema’s die hij aansnijdt en hoe zijn personages daarmee om gaan.
Met De aanraking heeft Van der Stighelen een emotionele, geloofwaardige en realistische roman afgeleverd die je raakt en een diepe indruk achterlaat.
1
Reageer op deze recensie
