Afrikaans feminisme en traditie

Een prachtige coming-of-age roman over vrouwen en de ontwikkeling van hun positie in de 20e-eeuwse Oegandese samenleving. Kirabo groeit zonder moeder op, te midden van vele vrouwen uit haar clan. Ze zoekt haar eigen plek in een traditionele wereld van knellende familiebanden, onderdanigheid aan mannen en rivaliteit tussen vrouwen. Het vinden van een geschikte partner is voor ieder meisje een halszaak. Daarnaast zit Kirabo ook vol vragen over haar biologische moeder die haar in de steek heeft gelaten. Laat je niet afschrikken door de, in onze oren, vreemde namen en woorden uit de Oegandese taal. Ook zonder woordenlijst krijg je wel een gevoel over hun betekenis.
Citaat:
‘Dat weet ik. Maar stel nou dat ik zou zeggen dat ik graag verder wil leren, net als jij, en verpleegster wil worden en dan terug wil komen en een gezondheidspost openen bij de parochie? Dan zullen de dorpen behalve de mobiele kliniek ook een vaste verpleegster hebben’. ‘Maar wanneer gaan we dan trouwen? Wanneer baar je onze kinderen? De tijd sluipt ongemerkt voorbij. Jullie vrouwen zijn anders dan wij mannen. Wij kunnen zelfs nog kinderen krijgen als onze bovenkamer vermolmd is van ouderdom, maar vrouwen niet. Laten we aannemen dat jij verpleegster wordt en dat we gaan trouwen, wie zorgt er dan voor ons huis en onze kinderen terwijl jij werkt? Alleen Europeanen en Indiërs laten hun kinderen door bedienden opvoeden. Jij hebt nog nooit een stap buiten deze dorpen gezet, maar ik kan je wel vertellen dat het niet voor niets is dat de
meeste Ganda-verpleegkundigen mannen zijn. Als een vrouw buitenshuis gaat werken, trekken
stomme mannen de conclusie dat het haar niet gelukt is te trouwen en dan laten ze haar niet meer met rust met hun avances.’ Nu smeekte hij: ‘Nsuuta, je bent mooi. Je verdient een man die voor je zorgt, terwijl jij de huishouding bestiert. Je verdient het respect dat een getrouwde vrouw krijgt. Bovendien leren alleen lelijke meisjes door voor verpleegster of onderwijzeres.’
Pagina’s 312-313 - Vertaald uit het Engels door Josephine Ruitenberg