Familiegeschiedenis die nog lang doorwerkt

Een aangrijpend, familie-epos, geïnspireerd door ware gebeurtenissen! Enerzijds lees je hoe de joodse Weense familie Rosenbaum de Tweede Wereldoorlog doorkwam. De opgelopen trauma’s, waarover later niet dan in bedekte termen gesproken kan worden, werken voor drie generaties door in het heden.
Aan de andere kant leef je in de jaren ‘90 mee met de zoektocht van het jongste familielid Geertje naar haar joodse identiteit. Stukje voor stukje wordt deze puzzel gelegd.
Toen de lijnen bij elkaar kwamen was ik verrast door het resultaat.

Citaat p. 355 (Dwarsligger)
‘Integendeel. Je gedraagt je niet als een dief, maar als een jonge hond: je komt voortdurend terugbrengen wat zij van zich afwerpen. Hun diepste wens is het verleden te begraven en als een dolle puppy graaf jij dat weer op, alsof het een lekkere kluif is.’
‘Dat begraven is juist waar ik niet tegen kan; ik ben plaatsvervangend woedend en verdrietig omdat zij dat niet zijn. Of niet tonen. Deden zij dat wél, dan had ik die noodzaak niet gevoeld.’
Je weet helemaal niet wat er zich bij hen van binnen afspeelt,’ zei Harmke. ‘Dat weet niemand.’