Mythisch verhaal op de Noordpool

In dit boek word je meegesleept in de strijd op leven en dood van Inuitvrouw Uqsuralik. Door een scheur in een ijslaag raakt ze geïsoleerd van haar familie en moet zien te overleven op de noordpool; een plek waar je geen schijn van kans hebt als je alleen bent. Gelukkig wordt ze, als vanzelfsprekend, opgenomen door een andere familie. Tijdens haar omzwervingen leer je gaandeweg de levensstijl en gewoontes van de Inuit kennen. Heel terloops krijg je bijzondere details over hun leefwijze te horen. Je leest over de grote rol van rituelen, mythen en verhalen in hun leven. Verhalen, verteld in de vorm van liederen, spelen ook in deze roman een mooie rol. Voor ik dit boek las wist ik vrijwel niets over de Inuit. Nu is mijn kennis over het harde leven dat ze leiden en ook over de wereld die ze dreigen te verliezen, een beetje uitgebreid. Een verrijkende roman om bovenal van te genieten!
Citaat: p. 74-75
"Sauniq zet nu een lied in dat klinkt als de branding. Het beeld dat tussen twee pijngolven bij me opkomt is dat van Tulukaraq, die zo makkelijk zijn kajak in en uit stapte. Dit kind is het zijne, en dat beeld opent eindelijk mijn buik. Ik voel het hoofdje tussen mijn dijbenen glijden zoals de snuit van een zeehond uit het ijs opdoemt. Sauniq vangt de boreling op tussen haar handen. Met haar handpalm bedekt ze snel het geslacht, zodat het niet verandert, en dan wikkelt ze het lichaampje in verschillende huiden. De baby. slaakt een eerste kreet. Aan de andere kant van het tentdoek wordt gereageerd met gelach. Ik ontdek vol vreugde het gezicht van mijn kind. Met verbaasde oogjes kijkt het me aan door twee voor het eerst gebruikte spleetjes. Ik steek mijn hand onder de vellen van eidereend en zeehond en betast de billetjes: ik heb een dochtertje gekregen."