Absurd en Magisch

Mijn ergste nachtmerrie kwam terug in mijn herinnering bij het lezen van dit boek. Vooral de eerste twee delen zijn te onvoorstelbaar, absurd en akelig om over na te denken, maar o zo mooi geschreven, vol liefde, tederheid en een vleugje magisch realisme. De Chinese afkomst van de schrijver is onmiskenbaar. Toch is het een echte Amerikaans western over goudkoorts, afzien, teleurstellingen, geweld en zo nu en dan wat euforie. De kracht van de natuur speelt een grote rol en wordt zo beeldend beschreven dat je storm of regen haast om je hoofd kunt voelen razen. Hedendaagse thema’s als identiteit, gender en discriminatie zijn zodanig verweven in de geschiedenis dat het, in essentie negentiende-eeuwse, verhaal zich eigenlijk in elke willekeurige eeuw zou kunnen afspelen. Dat maakt het tot een universeel geheel.
Citaat pag. 206
"En toen zag ik je ma.
Je kent je ma. Dus ik hoef haar uiterlijk niet te beschrijven. Ik wil wel kwijt wat ik in me voelde opwellen toen ze langs me liep: het is vergelijkbaar met het vinden van drinkwater als na een hele dag onder de verzengende zon en de dorst als een mes in je keel steekt. Te weten dat je je dorst kunt lessen. Net zoals jij je vroeger gevoeld zult hebben als je de hele dag buiten had gespeeld en je bij thuiskomst zag dat er een bord eten voor je was warm gehouden. Te weten dat iemand je naam zal roepen – dat is het gevoel dat ik kreeg toen je ma me aankeek. Ik wist dat ik bijna thuis was."