Bizar en aangrijpend

Een onvoorstelbaar boek dat me stevig aan het denken zette! Op een willekeurig eiland, afgesneden van de buitenwereld verdwijnen regelmatig voorwerpen of mensen. Ook de herinneringen hieraan verdwijnen volledig. Ze worden ‘uitgewist’. De geheugenpolitie treedt op als iemand niet meewerkt of onvoldoende vergeet. Angst regeert. Verzet is uitzonderlijk. Niemand weet hoe en waarom de uitwissingen plaatsvinden. Deze dystopie bracht verhalen over Jodenvervolgingen bij mij naar boven.
Jij zal misschien associaties met hedendaagse totalitaire regimes hebben, misschien zelfs met de verminderde vrijheid van de laatste 1,5 jaar. Deze bizarre, aangrijpende roman gaat over verlies, veerkracht en vriendschap maar vooral over de betekenis van herinneringen.

Citaat p. 215-216
‘Per slot van rekening is en blijft dit een uitwissing, en er valt dan ook niets tegen te doen. Het is niet dat we zonder enige aanleiding boeken verbranden. Die grootse man van jou weet ook wel dat niemand zich tegen een uitwissing kan verzetten, dus hij zal ons vast vergeven. Er is geen enkele zinnige reden om aan te nemen dat we zomaar zouden overgaan tot zoiets vreselijks als mensen verbranden.’
‘En stel dat ze mensen uitwissen?’ Deze volgende vraag zorgt ervoor dat de oude man zich verslikt en nog feller met zijn ogen begint te knipperen.
‘Zoals altijd denkt u teveel na, juffrouw. Eh…tja…hoe zal ik het zeggen… Nou kijk, juffrouw, het zit zo: uitwissingen doen voor mensen niet ter zake. Je kunt ze gewoon met rust laten dan gaan ze vanzelf wel dood. Ooit zijn onze dagen geteld en zolang je bereid bent dat te aanvaarden, is het goed’.