Geen standaard thriller!

Oké..dit boek? Dat heeft mij compleet verrast. Ik begon eraan met het idee; ‘even een thriller lezen’ en voor ik het wist zat ik midden in een verhaal waarbij ik regelmatig dacht; wat gebeurt hier eigenlijk, waar brengt dit me naartoe?!

Het combineert mysterieuze, bovennatuurlijke elementen met een herkenbaar verhaal over verlies, verdriet en opnieuw je weg vinden. Ondertussen blijf je als lezer twijfelen; is dit echt, droomt iedereen hier, of begin ík gewoon mee te twijfelen?

Door de verschillende perspectieven vallen de puzzelstukjes langzaam op hun plaats, terwijl de spanning alleen maar groeit. Tegen het einde vroeg ik me serieus af hoe de auteur hier een passend, geloofwaardig einde zou aan breien, het einde stelde absoluut niet teleur!

Annie, een bekende schrijfster van kinderboeken, heeft allang geen woord meer op papier gezet na een tragische gebeurtenis. Alsof dat nog niet genoeg is, komt haar man plots om het leven bij een ongeluk. Annie en haar zoon Charlie proberen dit verlies een plaats te geven en krijgen via haar uitgever de kans om er even tussenuit te gaan, naar een huis op het platteland.

Al snel ontdekt Charlie in het schuurtje een doos met een uitgebreide treinverzameling. Helemaal gefascineerd brengt hij uren door met spelen met de treinen. Maar niet veel later beginnen er vreemde dingen te gebeuren in en rond het huis. Annie hoort ’s nachts treingeluiden, terwijl er in de wijde omtrek al jaren geen treinen meer rijden. Charlie begint opnieuw te slaapwandelen en ook de buurvrouw reageert opvallend vreemd op de komst van Annie en haar zoon.
En dit is nog maar het begin..
Langzaam groeit het besef dat het huis herinneringen bewaart die nooit verdwenen zijn..

Spannend, soms creepy en absoluut geen standaard thriller.
Voor lezers die genoten hebben van ‘Vroeger woonden wij hier’ van Marcus Kliewer en dat boek konden waarderen.. dan moet je dit boek zeker openslaan! Maar misschien niet vlak voor het slapengaan.

Kom, dit moet ik gewoon 5 sterren geven!