Een indringend roman over moed, verlies en doorzettingsvermogen.

Na haar prachtige roman De rivier, geïnspireerd op het leven van de werkelijk bestaande Martha Ballard, richt Ariel Lawhon haar pijlen nu op Nancy Wake, opnieuw zo’n stoere vrouw die haar strepen letterlijk en figuurlijk heeft verdiend.

Het verhaal is opgebouwd uit twee verhaallijnen die elkaar op een beslissend moment kruisen en is verdeeld in vijf delen, haar vier schuilnamen en haar echte naam. Die structuur geeft het verhaal niet alleen spanning, maar ook gelaagdheid. Als lezer krijg je zicht op verschillende fases van Nancy’s leven, van de jaren vóór de Tweede Wereldoorlog, 1936, tot na de bevrijding van Frankrijk in 1944. De wisseling in perspectief houdt het tempo hoog en versterkt de dramatische lading.

Als journaliste raakt ze eind jaren dertig in Wenen al betrokken bij het oprukkende nazisme van Hitler. Tegelijkertijd beleeft ze haar gelukkige jaren met haar toekomstige echtgenoot Henri Fiocca in Marseille. Wanneer de oorlog uitbreekt en Henri wordt gemobiliseerd, blijft Nancy niet als een brave huisvrouw thuis wachten. Op haar eigen manier neemt zij actief deel aan de oorlog.

Als Frankrijk valt en zij in contact komt met het verzet, wordt het te gevaarlijk om in Marseille te blijven. Nancy moet vluchten. Henri zal haar later volgen en komt via Spanje in Londen terecht. Onder verschillende schuilnamen smokkelt zij mensen en documenten de grens over. Als ‘De Grijze Muis’ staat zij bekend bij de Gestapo, er wordt zelfs een groot bedrag op haar hoofd gezet. In Midden-Frankrijk helpt zij de Maquis aan wapens en ander materiaal om de Duitsers te saboteren, vooral door het vernietigen van cruciale infrastructuur. Met haar flair, spontaniteit, brutaalheid, scherpzinnigheid, gevatheid en scherpe tong weet zij zich een stevige positie te verwerven binnen deze ondergrondse guerrillastrijders.

Wat deze roman extra bijzonder maakt, is de manier waarop Lawhon historische feiten verweeft met een meeslepende vertelstijl. De auteur heeft zichtbaar grondig onderzoek gedaan, maar weet die historische achtergrond soepel in het verhaal te integreren zonder dat het belerend of zwaar wordt. De spanning is voelbaar, maar er is ook ruimte voor emotie en persoonlijke dilemma’s. Daardoor blijft Nancy niet alleen een heldin op papier, maar wordt zij een mens van vlees en bloed.

Codenaam Hélène is daarmee niet alleen een historisch portret van een bijzondere verzetsvrouw, maar ook een gelaagde en indringende roman over moed, verlies en doorzettingsvermogen. Een aanrader voor liefhebbers van sterke vrouwen in de geschiedenis en goed geschreven historische fictie.