Tussen zwijgen en waarheid

Sommige boeken laten de lezer na het omslaan van de laatste bladzijde, of in dit geval na het beluisteren van het laatste hoofdstuk, even stil achter. Geraakt en onder de indruk blijft het verhaal nog lang nazinderen. Met dit indringende verhaal levert Wilma Geldof een indrukwekkende roman af.

Het verhaal wordt verteld in twee tijdslijnen. In 1943 komt Nora tijdens een klusje voor het Nederlandse verzet in contact met een jongen op wie zij verliefd wordt. In 1961 krijgt de zestienjarige Ditte voor een schoolopdracht de taak om iemand te interviewen over de Tweede Wereldoorlog. Ze wordt gekoppeld aan het nieuwe meisje in de klas, Rivka. Samen besluiten ze te beginnen met het interviewen van Dittes moeder. Dat blijkt echter allesbehalve eenvoudig. Ditte weet nauwelijks iets over het verleden van haar moeder en ook niet wie haar biologische vader is. Nora zwijgt hardnekkig over deze periode in haar leven.

Vastbesloten om antwoorden te vinden, gaat Ditte zelf op onderzoek uit. Langzaam ontvouwt zich een intens, schrijnend en emotioneel verleden waarin alle hoofdpersonen zich in een kwetsbare positie bevinden en relaties zwaar onder druk komen te staan.

Geldof belicht in deze roman perspectieven op de oorlog die minder vaak centraal staan. Gebeurtenissen waarvan bekend is dat ze hebben plaatsgevonden, maar waarover relatief weinig wordt verteld, krijgen hier een stem en een gezicht.

Wat extra opvalt, is de beeldende schrijfstijl. De scènes worden zo levendig neergezet dat ze zich moeiteloos voor de geest laten halen. Het verhaal bezit een cinematografische kwaliteit die zich uitstekend zou lenen voor een verfilming.

Deze roman ontroert en maakt indruk. Het is een verhaal dat zowel jongere als oudere lezers zal aanspreken en dat nog lang blijft nazinderen.