Zeker de vertaling naar het Nederlands waard.

Centraal in dit verhaal staan twee dames: the woman in the purple skirt en the woman in the yellow cardigan. Aanvankelijk weet je niets over hun verhouding, behalve dat de vrouw in the yellow cardigan naar the vrouw in the purple skirt lijkt op te kijken, haar constant lijkt te volgen en graag vrienden met haar wil zijn (maar niet in contact met haar durft te treden). Dat perspectief verschuift in de loopt van het verhaal: je krijgt het gevoel dat de vrouw in the yellow cardigan de touwtjes in handen heeft en de vrouw met de purple skirt manipuleert door haar bijvoorbeeld vanop een afstand een jobaanbieding te presenteren omdat de vrouw met de purple skirt eigenlijk een behoeftige dame is. Na een tijdje wordt ook dat perspectief weer onderuit gehaald.

In deze korte novelle verschuiven de rollen voortdurend en telkens wanneer je als lezer denkt te weten hoe de wereld van beide vrouwen in elkaar zit, klapt de setting ineen en verandert het perspectief. Het getuigt van een grote inventieve kracht van de auteur en het is fijn om een dergelijke frisse wind in het Japanse novellenlandschap te zien waaien. Het voorlaatste hoofdstuk met betrekkkig tot de directeur geeft misschien net te veel prijs en zou ik achterwege gelaten hebben, om het mysterie nog wat groter te houden.