Vlotte weglezer, aardig tussendoortje

Manon krijgt op haar nieuwe werkplaats meteen een bijzondere uitdaging voorgeschoteld: 3 km lopen ter gelegenheid van de sponsorloop die haar collega’s lopen voor het goede doel. Ze zegt ja, maar eigenlijk is ze helemaal niet sportief. Ze traint mee met de collega’s en vooral de steun van de teamcaptain Thomas kan ze wel appreciëren. Maar is er meer aan de hand tussen de twee? En hoe met het dan verder met haar partner Antoine, die eigenlijk niet zo enthousiast is over haar nieuwe job en haar loopavonturen?

Het tempo van de novelle ligt van bij het begin meteen lekker hoog en zo blijft het voor de rest van het verhaal. Aan de hand van heel korte hoofdstukjes leer je als lezer Manon kennen en loop je mee in haar voetsporen op weg naar de sponsorloop. Je ziet haar in verschillende contexten: op haar werk, op de trainingsbaan en bij haar thuis. Ze ontmoet verschillende personen die in het verhaal toch vooral randpersonages blijven. Dat is een gemiste kans, want zo blijven ze vooral op afstand terwijl een korte uitwerking van hun leefwereld het verhaal meer draagkracht en realisme zou hebben gegeven. Ook zijn er bepaalde passages met een open einde waarvan je verwacht had dat de auteur er iets mee had kunnen doen, bijvoorbeeld wanneer de partner van Manon komt supporteren. Meer laat ik achterwege zodat ik niet te veel spoilers weggeef.

Kreeg ik van Runner’s high een reader’s high? Niet bepaald, maar het verhaal laat wel veel potentieel zien. Tegelijk blijft het wel een vlotte weglezer die je als tussendoortje best kan smaken.