Wat ooit ongeschonden leek, draagt soms de diepste in stilte met zich mee

Vanaf de eerste pagina werd ik gegrepen door Wat eens ongeschonden was. Ik was meteen nieuwsgierig naar wat er precies gebeurd was en hoe alles met elkaar verbonden zou worden en die nieuwsgierigheid hield tot het einde aan. Dit is overigens het 2e deel in de scalda moorden serie, maar deel 1 heb ik niet gelezen en ook niet gemist! Het deel is dus ook los te lezen.

Het verhaal speelt zich af in Vlissingen, met inspecteur Hugo Noot en zijn collega Ankie Verhage in de hoofdrol. Wat sterk is is dat het verhaal wordt verteld vanuit meerdere perspectieven, waardoor je steeds een breder beeld kreeg van de gebeurtenissen en de motieven van de personages. Deze wisselende invalshoeken maakten het verhaal verrassend en houdt je scherp als lezer.

De sfeer is voelbaar, van de ruige kustlijn tot de drukte van het hoogseizoen het draagt bij aan de spanning en maakt het verhaal levendig. De personages zijn menselijk en geloofwaardig, met duidelijke ontwikkeling en tegenstrijdigheden. Je blijft als lezer betrokken bij hun keuzes en emoties en wilde steeds weten hoe hun verhaal verder zou gaan.

Het plot is logisch opgebouwd. Vragen blijven niet onbeantwoord en de spanning wordt rustig, maar effectief opgebouwd.

Thema’s als schuld, liefde, wraak en de impact van het verleden lopen door het hele verhaal heen en geven extra diepgang zonder zwaar aan te voelen.

De schrijfstijl leest vlot en toegankelijk. De combinatie van meeslepende personages, een goed opgebouwd plot en relevante thema’s maakt dit boek een echte aanrader.

Godijnpublishing bedankt voor het recensie exemplaar