Lezersrecensie
Rookgordijn
Rookgordijn is het tweede deel in de Brighton mysteries-serie van Elly Griffiths en speelt zich af in het Brighton van de jaren ’50, midden in de kersttijd. Rechercheur Edgar Stephens onderzoekt de verdwijning en later de gruwelijke vondst van twee kinderen, omringd door een spoor van snoepjes. Een intrigerend uitgangspunt dat meteen sfeer neerzet.
Het verhaal wist me niet meteen te grijpen. Deel één van de serie had ik niet gelezen, daardoor merkte ik vrijwel direct dat ik moeite had om in het verhaal te komen. De personages en onderlinge verhoudingen voelden voor mij niet vanzelfsprekend, waardoor ik eerst moest zoeken naar houvast in het verhaal in plaats van erin meegenomen te worden.
Het verhaal voelt traag, met lange passages waarin weinig spanning wordt opgebouwd. Hoewel de schrijfstijl prettig is, miste ik de urgentie die je bij een thriller verwacht. Het bleef voor mij te vaak rustig, waardoor het moeilijk was om echt betrokken te raken bij het mysterie en het onderzoek.
Wat het boek wel sterk maakt, is de setting. Het politieonderzoek in het Brighton van de jaren ’50 is sfeervol en overtuigend neergezet. Die historische context geeft het verhaal karakter en charme, en maakt het anders dan veel moderne thrillers. Juist die klassieke politiebenadering en de tijdsgeest vond ik een echte meerwaarde.
Voor mij bleef het daardoor een leeservaring zonder echte impact. Interessant genoeg, maar niet meeslepend. Een boek dat je leest, maar dat niet het gevoel oproept dat je het moet doorlezen of dat het je bijblijft.
Een politieverhaal met een sterke historische sfeer, maar met een traag tempo en te weinig spanning om echt indruk te maken. Zeker als je de serie niet vanaf deel één volgt.
Uitgeverij de Fontein bedankt voor het recensie exemplaar
Het verhaal wist me niet meteen te grijpen. Deel één van de serie had ik niet gelezen, daardoor merkte ik vrijwel direct dat ik moeite had om in het verhaal te komen. De personages en onderlinge verhoudingen voelden voor mij niet vanzelfsprekend, waardoor ik eerst moest zoeken naar houvast in het verhaal in plaats van erin meegenomen te worden.
Het verhaal voelt traag, met lange passages waarin weinig spanning wordt opgebouwd. Hoewel de schrijfstijl prettig is, miste ik de urgentie die je bij een thriller verwacht. Het bleef voor mij te vaak rustig, waardoor het moeilijk was om echt betrokken te raken bij het mysterie en het onderzoek.
Wat het boek wel sterk maakt, is de setting. Het politieonderzoek in het Brighton van de jaren ’50 is sfeervol en overtuigend neergezet. Die historische context geeft het verhaal karakter en charme, en maakt het anders dan veel moderne thrillers. Juist die klassieke politiebenadering en de tijdsgeest vond ik een echte meerwaarde.
Voor mij bleef het daardoor een leeservaring zonder echte impact. Interessant genoeg, maar niet meeslepend. Een boek dat je leest, maar dat niet het gevoel oproept dat je het moet doorlezen of dat het je bijblijft.
Een politieverhaal met een sterke historische sfeer, maar met een traag tempo en te weinig spanning om echt indruk te maken. Zeker als je de serie niet vanaf deel één volgt.
Uitgeverij de Fontein bedankt voor het recensie exemplaar
1
Reageer op deze recensie
