Soms zit het zwaarste niet in wat er is gebeurd, maar in alles wat nooit gezegd werd. Tot iemand de stilte durft te breken en eindelijk adem haalt tussen de woorden.

Alles wat er is van Inge Duine is zo’n boek dat stil begint, maar je gaandeweg volledig in zijn greep heeft. Vanaf de eerste pagina voelde ik dat er meer onder de oppervlakte zat en dat gevoel liet me niet meer los.Wat mij vooral raakte, is hoe veel er gezegd wordt zonder dat het echt uitgesproken wordt. Juist die stiltes, die onderhuidse spanning en alles wat tussen de regels door voelbaar is, maken dit verhaal zo sterk. Ik merkte dat ik steeds alerter ging lezen, alsof ik niets wilde missen van wat er níét letterlijk op papier stond.De schrijfstijl vond ik heel prettig. Rustig, zorgvuldig en vol emotie. Daardoor kwam het verhaal voor mij heel echt over. De personages voelden geloofwaardig, met gevoelens en gedachten die herkenbaar zijn, ook al maak je zelf misschien niet precies hetzelfde mee. Dat maakte dat ik me betrokken voelde en echt met het verhaal meeleefde.Ik heb dit boek in één ruk uitgelezen. Het had een soort stille spanning, waardoor ik steeds door wilde lezen. Ik wilde begrijpen, voelen en vooral weten hoe het zich verder zou ontwikkelen.Wat voor mij blijft hangen is vooral het gevoel dat het boek achterlaat. Het is geen verhaal dat je dichtslaat en meteen weer vergeet. Het blijft nog even bij je, juist omdat het zo subtiel en realistisch is geschreven. Het zet me aan het denken over hoe mensen met elkaar omgaan en hoeveel er soms onuitgesproken blijft.Een indringende en meeslepende roman dat nog lang blijft nazinderen. Absoluut een aanrader!Uitgeverij de Fontein bedankt voor het recensie exemplaar