Nog altijd zeggingskracht!

De verborgen bron - Hella S. Haasse

Helemaal eens met Kornelis Brok (zie recensie) dat De verborgen bron het verdient meer gelezen te worden.

Het is 1937. Jurjen Siebeling herstelt van een mentale aandoening en heeft zijn intrek genomen in een hotel, nabij het geheimzinnige en vervallen landgoed Breskel. Zijn vrouw - Rina van Starvold - heeft het landgoed jaren geleden geërfd van haar grootouders van moeders zijde. Het staat al die jaren leeg.
Rina was nog heel jong, toen haar moeder, Elin Breskel, besloot een einde te maken aan dit leven.
Jurjen raakt steeds meer in de ban van het huis en zijn omgeving en van Elin. De tekeningen die hij in het huis vindt, tonen de beknelling van haar creativiteit en haar hang naar ongebondenheid. Iets wat hij ook bij zichzelf herkent. Steeds meer bekruipt hem het gevoel dat de tegenstellingen tussen hem en Rina - de gevoelige creatieve versus de ongenaakbare beheerste - onoverbrugbaar zijn.
Volgt hij het pad van Elin of aanvaardt hij de verantwoordelijkheid om de zin van zijn leven te vinden in het doorgronden van Rina’s verborgen bron en daarin samen te vloeien?

Het boek verscheen in 1950. 73 jaar later heeft het nog niets aan zeggingskracht verloren. Hella Haasse brengt het thema, de keuze tussen ongebonden scheppingsdrang en de liefde met alle beperkingen van dien, helder tot uitdrukking in de brieven en gedachtegangen van de ik-figuur. Tegelijkertijd zit er een zekere spanning in het boek, door de zoektocht van de hoofdpersoon naar wat er precies met Elin is gebeurd en wat haar heeft gedreven en hoe de gebeurtenissen hun invloed hebben gehad op de karakterontwikkeling van Rina.
Situaties zijn minutieus en in rijk proza beschreven. De architectuur van het huis, de sfeer van het bos waarin het verscholen ligt - soms lieflijk, soms mysterieus, soms onheilspellend - zouden aan de hand van de beschrijvingen kunnen worden geschilderd, exact zoals ze Haasse voor ogen stonden. Toch zijn die uitvoerige beschrijvingen voor de hedendaagse lezer soms even doorbijten.