Onvoorstelbaar maar helaas waar

‘Niemands kind’ is het indrukkende indrukwekkende verhaal van Ingrid von Oelhafen over de zoektocht naar haar roots. Tegelijk is het het verhaal van een nog redelijk onbekend deel van de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog.

Centraal staan de zogenaamde Lebensbornklinieken. Tegenover het streven van de nazi’s om wat zij minderwaardige rassen beschouwden te vernietigen stond het streven om het Arische ras te laten groeien en superleiders voor de toekomst te gaan kweken. De uitvoering daarvan bestond uit een aantal nogal dubieuze activiteiten. Één daarvan was het ontvoeren van kinderen uit bezette gebieden, ze testen op fysieke eigenschappen, en het deel van de kinderen dat ‘goed genoeg’ was te germanificeren. Dat is ook wat de schrijfster van ‘Niemands kind’ is overkomen. Opvallend is hoe enorm schimmig deze geschiedenis is, zowel de persoonlijke geschiedenis van de auteur, als informatie en documentatie over de Lebensbornklinieken en het beleid dat Himmler daarin voerde. Het gebeurde besloten en niemand kon, mocht of wilde hierover praten.

‘Niemands kind’ is een non- fictieboek, dat op sommige punten leest als fictie. Het is fascinerend, interessant, maar ook ontstellend. Het boek geeft een bizar kijkje in de geschiedenis en vooral in de gestoorde geest van een aantal mensen die Europa 75 jaar geleden in heel veel ellende hebben gestort.

De opbouw van het boek volgt de zoektocht van de auteur. Dit heeft tot gevolg dat de geschiedenis niet chronologisch aan de orde komt. Dat is af en toe even wennen, maar als je de draad van de zoektocht vasthoudt, kom je daar goed uit.

‘Niemands kind’ is een zeer interessant boek, dat goed te lezen is en maakt dat je een nieuwe blik op de geschiedenis werpt. Het is en blijft niet te bevatten wat er allemaal is gebeurd. Tegelijk is het intrigerend om te lezen dat de geallieerde partijen al vroeg in de oorlog zich zijn gaan voorbereiden op wat er daarna zou moeten gebeuren. Het is ronduit stuitend om te lezen hoe moeilijk het zelfs nog maar twintig jaar geleden was om aan informatie te komen. Je valt het hele boek lang van de ene verbazing in de andere. De gevolgen voor de Lebensbornkinderen zijn enorm (geweest) en dat is iets dat je je leven met je meedraagt.