Intriges en een vrouw aan de top

Het is oudejaarsavond 1960, Linda Lansing heeft de afgelopen tien jaar hard gewerkt om na het overlijden van haar vader van Hotel Flanagans een succes te maken. Ze heeft al haar energie in het hotel gestoken en is zichzelf daarbij vergeten. Toch loopt het momenteel niet helemaal lekker met het hotel…

‘Welkom bij Hotel Flanagans’ is het eerste deel van een trilogie van de Zweedse auteur Åsa Hellberg die zich afspeelt in en rond het hotel in Londen. Het boek speelt zich echter ook deels af in Zweden waar Linda bij haar grootmoeder woonde in Fjälbacka tot haar vader overleed en zij, piepjong, een meerderheid van het hotel erfde. Twee (hoofd-)locaties dus, en daardoor ook verhaallijnen in twee verschillende periodes. Al start en eindigt het boek in 1960, door de uitgebreide terugblik in het verleden komen we er ook achter wat er tien jaar is gebeurd en hoe Linda heeft gewerkt aan het succes van het hotel.

Linda Lansing is de onbetwiste hoofdpersoon van ‘Welkom bij Hotel Flangans’, maar ook haar vriendin Lady Mary Carlisle drukt een groot stempel op het boek en op het hotel. En wat dacht je van haar neven Sebastian en Laurence, die nergens voor terugdeinzen en Linda proberen te intimideren zich terug te trekken? Het is niet moeilijk om mee te leven met Linda.
Twee andere jonge vrouwen, Elinor en Emma, dreigen wat naar de achtergrond te verdwijnen. Ze zijn absoluut aanwezig en inmiddels is ook al wel bekend dat zij centraal staan in het volgende deel van de serie. Vanuit dat perspectief hadden ze nog wel een nadrukkelijker rol mogen spelen en nog wat meer vervlochten mogen zijn met het leven van Linda.

Het boek geeft een mooi beeld van de tijdsgeest van zestig jaar geleden: zwarte mensen worden niet geaccepteerd, abortus is iets dat illegaal plaatsvindt, vrouwen in hoge posities zijn merkwaardig en worden niet serieus genomen en reizen per vliegtuig is nog lang niet gewoon. Het leven is zo veranderd en op zoveel punten ook gemakkelijker geworden, terwijl je in een verhaal als ‘Welkom bij Hotel Flanagans’ onze moderne communicatiemiddelen echt niet mist.

Asa Hellberg heeft een roman geschreven die vlot leest en intrigeert. Het boek leest makkelijk door, de hoofdstukken hebben een prima lengte en de afwisseling tussen heden en verleden sluit goed op elkaar aan. Na zo’n 300 bladzijden brengt Hellberg voor de laatste 50 pagina’s een enorme versnelling aan in het verhaal. Waar het boek eerst rustig voortgaat, er ruimte is om de ontwikkelingen te beschrijven en het verhaal soms misschien wel een beetje te voorspelbaar wordt, volgen de ontwikkelingen in de laatste hoofdstukken elkaar in hoog tempo op en krijg je soms het gevoel zaken gemist te hebben. De balans is zoek en dat is jammer.

‘Welkom bij Hotel Flanagans’ eindigt met veel losse eindjes die nieuwgierig maken naar de volgende delen. Hopelijk laat Hellberg dan de overgang naar Elinor en Emma soepel verlopen en komen we nog wel te weten hoe met het Linda en de liefde is afgelopen.