Goeie timing!

Versteeg, Wytske
Quarantaine/ Wytske Versteeg.- Amsterdam: Prometheus, cop. 2015.- 173 pagina's.
ISBN 978 92 446 2691 9

Wytske Versteeg (1983) heeft al meerdere romans en essayistisch werk op haar naam staan. Ze werd genomineerd op de longlist van Libris en Ako literatuurprijs.
Quarantaine kwam als titel weer volop in de belangstelling te staan na de corona uitbraak in 2020 en de zogenaamde intelligente lockdown in Nederland.
Het boek bestaat uit een lange terugblik vanuit een dystopische situatie waarin een man alleen is, bijna iedereen is gestorven aan een mysterieuze ziekte, hele wijken zijn verlaten, voedsel is alleen nog ingeblikt voorradig. We krijgen een beeld te zien van een cynicus, die niemand vertrouwd, alleen voor het geld leeft en denkt dat hij maatschappelijk een geslaagd bestaan leidt. Totdat hij verliefd wordt op een jonge meid en beseft dat hij het in de liefde niet voor het zeggen heeft.
Versteeg gebruikt pakkende beelden en soms stevige uitdrukkingen zoals voor de vogels die in het voorjaar kwinkeleren: Ik heb de grootste, ik heb de grootste, ik heb de grootste.
We lezen het relaas van een man die zich voornamelijk uit in laatdunkende of arrogante frasen, tegenover zijn moeder (vader is er vandoor gegaan), zijn vrouw (van wie hij niet kan scheiden omdat zij de schakel is tussen zichzelf en zijn 'weldoener') en de, meest vrouwelijke, patiënten uit zijn praktijk voor plastische chirurgie. Een heel vervelende man, kortom. Als zijn zelfingenomenheid een knauw krijgt doordat hij zijn geliefde niet kan manipuleren komt de waarheid over zijn eigen verleden naar boven.
De roman is heel goed van ritme, Versteeg timet voortreffelijk, geeft pas informatie weg als het niet langer uitgesteld kan worden en dan slaat die waarheid in als een bom.
Het einde is in psychologische zin wat wens vervullend. Man beseft zijn kwetsbaarheid als mens, zijn behoefte aan een ander, te midden van zware maatregelen ten gevolge van de noodtoestand.