'Een echo van lang verloren tijden'

Dezelfde botten door Marko de Jong



Dezelfde botten is een bundel van negentien verhalen over liefde, verlies en alles daartussen. In korte, krachtige scènes neemt Marko de Jong je mee langs rauwe emoties, herkenbare relaties en onverwachte ontmoetingen. Van een toevallige ontmoeting in een café tot een schuilkelder in een wereld die vergaat. De personages zijn kwetsbaar, zoekend en soms genadeloos eerlijk. Thema’s als liefde, rouw, verslaving en afscheid worden niet geschuwd, maar met zorg en nuance verteld. Elk verhaal staat op zichzelf, maar samen vormen ze een mozaïek van het leven.

Recensie:

Bedankt Marko de Jong dat ik jouw recensieboek mocht lezen.
En zoals beloofd mijn eerlijke mening.

Quote: ‘Niet iedereen is zoals jij wilt en niet iedereen heeft een keuze’

Het boek bestaat uit 19 korte verhalen, dialogen.
Na het lezen van de eerste drie vroeg ik mij af of het wel iets voor mij was. De personen werden vooral aangeduid met ‘jij’ en ‘ik’
Ik had soms geen idee of het over een man of een vrouw ging en ik vond de verhalen vrij negatief. Ik vond het een beetje alsof er van een lijstje werd opgelezen.
Maar omdat het een recensieboek betrof besloot ik door te lezen. En daar heb ik beslist geen spijt van gehad.
De verhalen werden voor mij duidelijker en overzichtelijker. Ook werden er namen genoemd zodat ik het wat duidelijker vond over wie het verhaal ging.
Er waren verhalen die inderdaad wat negatief waren maar ook positieve verhalen kwamen voorbij, net als verhalen met een verrassend einde. Eéntje sprong er voor mij uit. “Dezelfde botten, een ander vel”
Dat verhaal raakte me en de uitkomst had ik niet verwacht.
Die verraste me zo dat ik het verhaal nog eens opnieuw heb gelezen.
Er zijn verhalen waar onderwerpen in voorkomen waar ik niks mee heb maar desondanks toch hard bij me binnen komen. Verhalen waarbij je de emoties gewoon voelt.
“Nooit meer loslaten” is er zo één.
Ik ga niet vertellen waar ze over gaan omdat het korte verhalen zijn en ik geen dingen prijs wil geven. Als je het gaat lezen moet je je eigen mening kunnen vormen zonder dat ik iets heb verraden over het verhaal.
Sommige verhalen laten je nadenken. En goed voorbeeld daarvan is het verhaal over een jongen die in een platenzaak werkt en over iedereen een mening klaar heeft. Wat doe jezelf, maak je jezelf er ook schuldig aan?
Ook het fenomeen ‘jeugdsentiment’ komt aan bod. Herinneringen aan vroeger. Na een bepaalde leeftijd ga je meer nadenken en heb je ‘last’ van jeugdsentiment. Dat wordt gevoelig en duidelijk beschreven.
Ik ben ondanks een matige start enthousiast geëindigd, en dat had ik niet verwacht.
Dezelfde botten krijgt van mij 4 sterren.

Jantsjereadingcatmom