De eerste die ik wat minder vond

Eva lijkt een perfect leven te leiden: ze heeft een liefdevolle man en een stabiele baan als wiskundelerares op de middelbare school. Maar wanneer de beruchte leerling Addie, het meisje dat vorig jaar in een groot schandaal verwikkeld was, in haar klas terechtkomt, raakt alles uit balans. Addie heeft een slechte reputatie en wordt gezien als een leugenaar en manipulator, maar niemand kent haar ware verhaal. Terwijl Addie wanhopig probeert haar geheimen verborgen te houden, dreigt de waarheid haar en misschien ook Eva volledig te verwoesten.

Freida McFadden staat bekend om haar razendspannende psychologische thrillers en De leraar is daarop geen uitzondering. Het boek sleept je vanaf de eerste bladzijde mee in een web van geheimen, manipulatie en morele twijfel.
Het verhaal draait om een lerares die op het eerste gezicht een gewoon leven leidt, maar al snel blijkt dat niets is wat het lijkt. Wanneer een nieuwe leerling haar klas binnenstapt, komen oude wonden en verborgen waarheden naar boven. McFadden weet op goede wijze de spanning langzaam op te bouwen: elke scène lijkt onschuldig, tot er ineens iets gebeurt dat je hele perspectief verandert.
De personages zijn levensecht en niemand is volledig goed of slecht en dat maakt de plot des te intrigerender. De schrijfstijl is vlot en meeslepend, met korte hoofdstukken die je dwingen om “nog even één bladzijde” verder te lezen, tot je ineens het hele boek uit hebt.
Zonder iets te verklappen: de ontknoping is typisch McFadden. Zoals altijd slim, onverwacht en ronduit schokkend. Ze laat de lezer achter met het besef dat zelfs degenen die we het meest vertrouwen, hun eigen duistere kanten hebben.