Je houdt er van of niet...

Na felle kritiek op de verfilming van haar laatste boek en genadeloze internetreacties, neemt auteur Petra Rose noodgedwongen afstand van haar werk. Met haar spaargeld bijna op trekt ze zich terug in een afgelegen hut om haar nieuwe roman te schrijven. Daar ontmoet ze rechercheur Nathaniel Saint, wiens aanwezigheid haar inspiratie aanwakkert en de grens tussen fantasie en werkelijkheid doet vervagen.

Woman Down wordt aangekondigd als “Colleen Hoovers donkerste roman ooit, vol spanning, passie en mysterie.” Helaas vind ik deze omschrijving misleidend en de verwachtingen worden daarin niet waarmaakt.
Tijdens het lezen blijkt al snel dat de beloofde spanning en duisternis grotendeels ontbreken. Er is kort sprake van mysterie, maar dit verdwijnt snel.

Na een wat vage start volgt een plottwist, waarna het verhaal soms langdradig wordt in de uitwerking van Petra en Saint. Richting het einde komt de vaart terug en zorgt een onverwachte ontknoping voor enig herstel.
De personages blijven echter oppervlakkig. Hoewel ik met Petra af en toe kon meeleven, ontbreekt de emotionele diepgang die je normaal van Hoover verwacht. Toch wist het verhaal me vast te houden: ik wilde blijven lezen en was benieuwd welke kant het op zou gaan. Enkele spannende momenten en de cabin in the woods-vibe droegen daar zeker aan bij.

Al met al is Woman Down een boek met duidelijke plus- en minpunten. Het voelt soms gemaakt en geforceerd en liet mij enigszins teleurgesteld achter. Voor Hoover-fans zeker het lezen waard, zolang je de verwachtingen niet te hoog legt.

Dankjewel Zomer&Keuning voor het recensie-exemplaar!