Onweerstaanbare vertelstijl

In dit boek komt zoveel samen: geschiedenis, drama, mysterie, juridische en morele issues, slavernij, (gruwelijke) wetenschap, moord, lichamelijk en psychisch geweld en ja, zelfs romantiek. Al deze lagen worden op een uitzonderlijke manier in elkaar verwerkt. Daarom zou ik er ook geen ‘soort-stempel’ op kunnen zetten. Voor mij in ieder geval een heel nieuw soort verhaal en ik heb er van genoten.

De vertelstijl en het perspectief (geschreven als bekentenis) maken het onweerstaanbaar. Door te spelen met de nieuwsgierigheid van de lezer en zo nu en dan een kleine vooruitblik te geven, blijf je geboeid en verlangend naar meer doorlezen. Daarbij de kanttekening dat halverwege het tempo wel heel erg omlaag gaat terwijl naar het einde toe de lezer wordt overladen met informatie. Daar was een betere verdeling op zijn plaats geweest.
Neemt niet weg: je blijft tot het einde geboeid. Niet alleen ten aanzien van de gepleegde moorden, maar vooral ook geboeid door – of in dit geval zou je kunnen zeggen geboeid aan – het leven van Frannie Langton.
Sterk debuut.