Dun laagje beschaving

Een virus dat iedereen op aarde blind maakt.
Ver gezocht? Hoezo?
Na Corona is alles mogelijk.
Toch?
Er is 1 vrouw immuun voor deze ziekte en daarmee geeft Saramago zichzelf een communicatiekanaal waarmee hij ons de gebeurtenissen kan ‘laten zien’. Zonder haar zou het moeilijk zijn geweest om de roman te schrijven en voor ons om het te lezen.
We hebben visie nodig en als we die zelf niet hebben, hebben we iemand nodig die ons die geeft.
Er zijn veel geweldige thema's in de roman, het verkennen van de menselijke conditie en hoe we falen; en toch uiteindelijk de zwaarste omstandigheden overwinnen.

De tekst is een soort blok van woorden met weinig alinea-einden of markeringen. Het is lastig om bij te houden wie er aan het woord is. Deze structuur maakt het lezen van deze roman niet makkelijker.
Maar hou vol!
Na de laatste pagina weet je dat je iets hebt meegemaakt, een grootse visie op het uiteenvallen van de maatschappij waarbij duidelijk wordt hoe dun het laagje van onze ‘beschaving’ eigenlijk maar is.
Dit is een roman die doet wat een goede roman moet doen: het onthult wat we voor onszelf verborgen houden.