... iets heel anders.

De titel van het boek geeft het al aan: dit is geen sprookje maar iets anders. Iets heel anders.
Sprookjes, mythen, sagen, volksverhalen ... het zijn allemaal bronnen voor veel schrijvers om een verhaal te herschrijven of een vervolg te schrijven of een zijpad in te slaan. Noem maar op ... de fantasie kent vaak geen grenzen. Soms mislukt dat, vaak wordt het een aardig verhaal (omdat je als lezer toch de bron in je hoofd hebt en dan leest het gewoon zo lekker) en een enkele keer ontstaan er juweeltjes zoals de mythologische hervertellingen van Madeline Miller.
Dit boek is moeilijk in te schalen. Het is zeker geen sprookje en als je met die inslag gaat lezen dan volgt teleurstelling. We lezen over de - laten we maar zeggen rauwe - realiteit van het leven van de boze stiefmoeder. Die was dus helemaal niet zo boos maar had gewoon haar eigen sores, net zoals haar beide dochters die er allemaal ook niet zo veel aan konden doen. En die Assepoester, dat was ook niet altijd een lievertje.

Ik heb mijn verwachtingen na de eerste paar hoofdstukken bijgesteld en heb dit verhaal uiteindelijk met veel plezier gelezen. Met recht iets heel anders.