Een warme vriendschap

Zomaar op straat ligt een rode sok. Een jongen vindt de sok, raapt hem op en neemt hem mee. Een avontuur begint. De sok wordt gewassen en door verschillende kinderen gedragen. Iedereen houdt van de sok. De poes mag zelfs haar kittens in de sok leggen en de kerstman vult de sok met snoepjes. Dan komt er een moment van afscheid. Een moeilijk moment, maar de sok blijft niet alleen!
De rode sok van Jin Xiaoyu is een warm verhaal waarin vriendschap en afscheid nemen centraal staan. Op een fijne manier worden jonge kinderen meegenomen in het leven van de sok. De rode sok komt op een fijne plek terecht. Hij voelt zich niet alleen. De illustraties van Jiang Ziying dragen hier aan bij. Het zijn sfeervolle, warme tekeningen. Op de rode sok is een lief gezichtje getekend en dat maakt indruk. Dit tovert een glimlach op ieders gezicht.
Kinderen zien dat de sok gelukkig is. Op het moment dat er afscheid genomen wordt van een zuster, zien ze een klein traantje bij de sok. Een traantje van ontroering. Meteen komen er reacties los… wat gaat er gebeuren met de sok?
Opluchting is er wanneer ze zien dat de sok een schattig poppetje wordt en de mooiste woorden krijgt te horen ‘Lieve sok, laten we naar huis gaan!’ De sok blijft nooit alleen. Deze vriendschap blijft voortbestaan.
De kinderen waren even verrast. Ze ontdekten dat er geen vader en moeder bij de kinderen is. In het verhaal wonen een aantal kinderen bij elkaar en een zuster zorgt voor hen. Dit konden ze moeilijk voorstellen. In de kring hebben we hier kort over gesproken. Ze kwamen tot de conclusie dat de kinderen in het verhaal gelukkig zijn. Er zijn vrolijke gezichtjes te zien en ze hebben samen plezier.