Spanning kwam te laat

Allereerst wil ik het hebben over de cover, wat een mooie weer! Complimenten voor de makers. Voor mijn gevoel staat Abby op de voorkant, het hoofdpersonage, daarnaast zie je een typemachine. Het duurde even in het verhaal voordat je erachter komt wat voor rol deze typemachine heeft. Op de schutbladen zijn mooie illustraties te zien en een paar bladzijden verder een plattegrond en namen van personages. Ik moet eerlijk toegeven dat ik daar tijdens het lezen niet naar gekeken heb, alleen voordat ik het boek ging lezen.

Abby is een meisje met een verleden, verder in het verhaal kom je daar details over te weten. Ze woont bij Andrew en Jae in het pakhuis dat gebruikt wordt als hoofdkwartier voor de verzetsgroep. De verzetsgroep zet zich in om het verschil tussen de armen en rijken in New Orleans steeds kleiner te maken. Abby heeft twee vermommingen, want niemand mag weten wie ze echt is.

Andrew heeft verschillende plannen voor de verzetsgroep. Nadat Abby gewond is geraakt bij een van de acties, houdt de groep een pauze. Ze zetten hun plannen op een andere manier voort. Dan komen ze achter een geheim. Alles zou opgelost kunnen worden. Om de bad guy te pakken, moeten ze iets heel spannends doen. Voor mij kwam dit spannende moment te laat. Ik had graag eerder in het verhaal ook een spannende scène gehad. Nu gebeurde er, naar mijn mening, veel te veel tegelijk waardoor ik ook een beetje het overzicht verloor wie er nog in leven was en wie niet. Bij het spannende stukje zat ik trouwens wel op het puntje van mijn stoel. De epiloog en het einde van het verhaal maakte het daarna toch een beetje goed.

Helaas kon ik me in geen van de personages herkennen en had ook niet het gevoel dat ik een band met ze had. De opzet van het verhaal vond ik echt heel goed, het idee. Alleen voor mij had de spanning wat meer verdeeld mogen worden en de personages hadden wat vaker liever tegen elkaar mogen zijn. Ik wil je niet weerhouden van het kopen en lezen van dit boek.