Auteur stopt veel te veel informatie in weinig pagina's en eindigt met ongeloofwaardig handelen hoofdpersonage

Op de cover een kunstige afbeelding en op de achterflap een inleiding tot het verhaal, dat is waar Terug naar de hemel je in de boekhandel mee probeert over te halen om het boek mee naar huis te nemen. Hoofdpersonage Michelle is een middelbare weduwe, die het samen met haar autistische zoon Michael probeert te rooien sinds het overlijden van haar man. Ze komt over als betrouwbaar, gestructureerd, liefdevol en iemand die stabiel en sterk in het leven staat. Zoon Michael wordt, behalve met de vermelding dat hij autistisch is en structuur nodig heeft, vrijwel niet uitgewerkt. Haar beste vriendin Isabelle is het tegenovergestelde en dat word zowel in haar taalgebruik als in de wijze waarop zij wordt neergezet meer dan duidelijk. Nadat Michelle een paspoort ontvangt van haar overleden man en deze nog gebruikt blijkt te zijn na zijn overlijden gaat ze uitzoeken wat er aan de hand is. Ook hierin zie je haar gestructureerde werkstijl terug, overdenkt ze rationeel en analytische de mogelijkheden en zet ze de logische stappen om erachter te komen wat er speelt. Halverwege het boek maakt Verbrugge een korte perspectiefwisseling en vertelt Tom over het hoe en waarom van de fatale dag. Helaas voor hem wordt het daarmee geen sympathiek personage, integendeel. In het tweede deel van het boek, waarin Michelle in een zeer kort tijdsbestek een flink aantal stappen gezet slaat de auteur de plank helaas wel mis door teveel in een slechts 200 pagina’s boek te willen stoppen. Dat je ergens nog enigszins een maatschappijkritisch punt wil maken zou uiteraard kunnen, maar als in slechts een tiental pagina’s zowel de klimaatproblematiek, de multiculturele samenleving als de mogelijkheid dat alle mogelijke liefde prima is voorbij komen had schrappen toch beter geweest. Ook de enorme verandering die Michelle in de laatste hoofdstukken ondergaat en de keuzes die ze maakt passen absoluut niet bij haar personage en zijn zo ongeloofwaardig dat het boek hierdoor erg aan kracht inboet.