Over de grens

De Schönings wonen in een dorp aan de Duits - Belgische grens. Zoals de meeste gezinnen daar proberen zij in de zware jaren na de oorlog extra's te verdienen met het smokkelen van koffie. De zeventienjarige Henni is vanaf het begin betrokken en kent de route over het verraderlijke moerasgebied op haar duimpje. Zij kan de smokkelaars, voornamelijk kinderen, veilig in het donker door het gebied loodsen. Maar vanaf 1950 gaat de georganiseerde misdaad zich met de smokkel bemoeien en schrikt de douane er niet voor terug op hen te schieten. En op een nacht gebeurt het ondenkbare: Henni's zusje wordt neergeschoten. Henni wordt in een tuchtschool vastgezet. Vanwege de koffiesmokkel. Maar dat is slechts een deel van de waarheid. Haar jongere broertjes, die Hennis sinds de dood van hun moeder onder hun hoede had, belanden in een katholiek kindertehuis. Waar een van hen, de kleine Matthias aan een longontsteking sterft. Ook dat is slecht een deel van de waarheid... '

BOOS, ben ik na het lezen van dit boek. Niet op Henni of haar vader, maar op degene met macht zoals de zusters, de rechter. Zelf een dokter kan niets er niet tegen doen. Wat zij allemaal gedaan hebben, is onmenselijk. Van slaan van kinderen tot liegen over wat de waarheid is tot kinderen traumatiseren. Waarom zijn er gebeurtenissen geweest die een kind eigenlijk niet moet krijgen. Een kind kan een opvoedkundige tik krijgen, maar hier ging het veel verder dan dat. Waarom zoveel haat naar de kinderen? Waarom waarom waarom, ...?

Wat er achter muren afspeelde, is voor de buitenwereld onbekend maar tijdens het lezen maakte de lezer het wel mee. De emoties die ik had, waren in pieken. Van verdriet tot woede en terug. Kleine kinderen hebben pech zo erg is het. Niemand geloofd degene die de waarheid spreekt. Wat is namelijk de waarheid. Mensen zijn zelf bang over de waarheid. Hoe erg moet dit wel niet zijn. Er moet heel veel gemanipuleerd geweest zijn om zoiets te kunnen bereiken in mijn ogen.

De cover spreekt mij enorm aan. Ik hield er meteen van. De kleuren, de ligging alles sprak mij aan. Ik was direct blij na dit te zien.

Het was even wennen om de tijden in de verschillende hoofdstukken te begrijpen. Eens ik ermee weg was, ging het vlot. Het mysterie bleef er tot het einde inzitten. Soms had ik moeite met de woorden om ze te begrijpen, dit is geheel persoonlijk. Mijn leestempo lag hier minder snel omdat ik mij vooral wilde inleven in het verhaal en soms het boek eens weg moest leggen.

Henni, éen van de hoofdpersonages, is een krachtig personage dat 'anders' is doordat ze uitkomt voor wie ze is. In die tijd moesten kinderen naar de oudere luisteren in de meeste gevallen de vader. Henni 'vergat' dit te doen. Ze beschermde haar broers en zus. Wat zij allemaal doet in het ouderlijk gezin , respect. Jaren later offert ze haarzelf opnieuw op. Is het nodig geweest, moet je lezen. Ik heb er een mening over in ieder geval en blijf met vragen achter.

De vader van Henni is in mijn ogen voor de oorlog en net voor een gebeurtenis in april 70 oprecht. Dan is hij begaan om zijn kinderen/zijn bloed. Maar ertussen is hij niets (sorry voor de woordkeuze). Enkel god is belangrijk. Respect voor het geloof, dat zeker, maar er moet mate in zitten. Hij ziet niet wat er rond hem gebeurd. Hij geloofd zijn eigen bloed niet. Ik kan niet inbeelden hoe erg een oorlog geweest moet zijn, maar dat je je kinderen niet geloofd, dat gaat te ver. Ondanks alles ben ik blij dat hij in april plots licht ziet. Het is klein, maar het is er wel. Toen herkende ik de man van in het begin van het verhaal.

Elsa, de vriendin van Henni is een prachtvrouw. Iedereen maakt fouten, ook zij. Maar ze is er voor Henni wanneer het nodig is. Dit toont in mijn ogen hoe vriendschap er moet uitzien ook al woon je ver van elkaar. Elsa heeft alles gedaan wat ze kon en ze mag er trots op zijn.

Dit boek heeft mij geraakt van begin tot eind. Ik begrijp welke piste de schrijfster op wilde gaan en ben blij dat ze dit gedaan heeft. Zaken die anders nooit aan het licht komen, verdienen hoe erg het ook geweest is naar voren te komen. Mensen hebben recht op de waarheid wat niet altijd aanwezig was. Maar is de waarheid gekend bij iedereen, dat is de vraag.