Het bitter verhaal van een eeuwige jeugd

Dorian Gray heeft me diep geraakt. Zijn obsessie met eeuwige jeugd en schoonheid is zowel fascinerend als tragisch. Wilde's beschrijving van de vergankelijkheid van de schoonheid en de gevolgen van onmatigheid is tijdloos. Het portret, dat als een spiegel fungeert, is een briljant symbool voor de duistere kant van de menselijke natuur. Ik ben er nog steeds van onder de indruk hoe Wilde de lezer aan het denken zet over de prijs van onsterfelijkheid.